Rosja solidny partner eksportowy Polski

Rosja jest trzecim co do wielkości polskim partnerem handlowym w imporcie oraz siódmym w eksporcie - wynika z danych resortu gospodarki. Z Rosji sprowadzamy głównie ropę i gaz ziemny. Z kolei Polska eksportuje tam m.in. artykuły rolno-spożywcze i wyroby chemiczne.
Według danych ministerstwa gospodarki, polsko-rosyjskie obroty handlowe w ostatnich latach rozwijały się bardzo dynamicznie.
- Od 2000 do 2008 roku można było obserwować wzrostową tendencję polskiego eksportu do Rosji. Obroty handlowe z Rosją spadły jednak w pierwszych miesiącach 2009 r. na skutek światowego kryzysu gospodarczego, spadek handlu międzynarodowego, recesję gospodarczą w Rosji, dewaluację rubla, spadek dochodów realnych Rosjan oraz stosowane przez Rosję m.in. podwyżki ceł - wynika z analizy resortu gospodarki.
Od stycznia do października 2009 roku obroty handlowe między Polską a Rosją wyniosły 14 mld 304,5 mln USD. W całym 2008 roku było to 29 mld 462,3 mln USD, a rok wcześniej 20 mld 785,1 mln USD.
Nasz kraj jest dla Rosji piątym partnerem handlowym spośród krajów Unii Europejskiej oraz czwartym unijnym eksporterem. Polska eksportuje do Rosji m.in. artykuły rolno-spożywcze, wyroby przemysłu elektromaszynowego, chemicznego, drzewno-papierniczego i metalurgicznego.
Proces-Certyfikacja Gost-R odzieży w Rosji. Gost

Od stycznia do października 2009 roku eksport wyniósł 4 mld 71,2 mln USD. W całym 2008 roku było to 8 mld 917,3 mln USD, a rok wcześniej 6 mld 432,3 mln USD. Z kolei nasz kraj importuje z Rosji głównie produkty mineralne, w tym ropę naftową i gaz ziemny, ale także wyroby przemysłu chemicznego, metalurgiczne, drewno oraz wyroby z drewna.
Od stycznia do października 2009 roku import wyniósł 10 mld 233,3 mln USD. W całym 2008 roku było to 20 mld 545 mln USD. Rok wcześniej wyniósł 14 mld 352,8 mln USD. Najważniejsi partnerzy handlowi w rosyjskim imporcie to: Chiny, Niemcy, Ukraina, USA, Francja, Włochy, Japonia, Białoruś, Republika Korei, Polska, Finlandia, Kazachstan, Wielka Brytania, Holandia.

dodano 16.04.2010, żródło: www.money.pl

Handel Polską-Ukraina, 2009

Poziom obrotów handlowych Polska -Ukraina.Po rekordowym dla polsko-ukraińskiej wymiany handlowej roku 2008 (mimo widocznych już oznak załamania w IV kwartale), kolejny rok przyniósł drastyczne obniżenie intensywności wzajemnych obrotów towarowych.
Według stanu za 11 miesięcy 2009 r. osiągnęły one (w oparciu o dane GUS) poziom 4 153,2 mln USD i były o prawie 51% niższe niż w analogicznym okresie roku poprzedniego. Polski eksport na Ukrainę zmniejszył się (w wyrażeniu dolarowym) o blisko 50% do poziomu 3 112,8 mln USD, a import towarów z Ukrainy spadł o prawie 54%, osiągając wartość 1 040,4 mln USD.
Biorąc pod uwagę dynamikę eksportu i importu wyrażoną w euro, to polski eksport na Ukrainę zmniejszył się w okresie styczeń-listopad 2009 o 46% do poziomu 2 246,8 mln EUR, a import spadł o 50,8% i wyniósł 741,4 mln EUR.
W przypadku eksportu pewna poprawa sytuacji nastąpiła w drugim półroczu, a właściwie dopiero w październiku i listopadzie - po trzech kwartałach skala spadku eksportu wyrażona w dolarach wynosiła 54,3%, a średnia miesięczna wartość dostaw nie przekraczała 270 mln USD.
W samym III kwartale 2009 r. średnia miesięczna wartość dostaw wyniosła 304,1 mln USD, a w październiku i listopadzie już 342,2 mln USD. Było to jednak zjawisko zgodne z ogólnym pozytywnym trendem w Polskim eksporcie pod koniec roku i nie wpłynęło odzyskanie znaczenia ukraińskiego rynku dla dostaw z Polski. Podobna poprawa sytuacji miała miejsce również po stronie importu - na koniec września 2009 r. wyrażony w dolarach spadek importu z Ukrainy wynosił aż 61%, a wartość miesięcznych dostaw wynosiła średnio niespełna 83 mln USD; w październiku i listopadzie 2009 r. średnia wartość dostaw zbliżyła się do 150 mln USD miesięcznie.

W 2009 r. Ukraina utraciła pierwszą pozycję w zestawieniu państw, z którymi Polska ma największą nadwyżkę w handlu towarowym. Mimo nadal wysokiego dodatniego salda - po 11 miesiącach 2009 r. 2 072,4 mld USD (1 505,5 mld EUR) - Ukraina wyprzedzona została w tym rankingu przez Wielką Brytanię, Republikę Czeską, Niemcy i Francję. W analogicznym okresie roku poprzedniego nadwyżka wynosiła 3 956,5 mln USD (2 658,4 mln EUR).
W strukturze geograficznej polskiego eksportu Ukraina spadła z 8 (styczeń-listopad 2008) na 11 miejsce (styczeń-listopad 2009), a jej udział w polskim eksporcie obniżył się z 3,87% do 2,53%. Pod względem wartości importu Ukraina zajęła dopiero 23 pozycję (o jedno miejsce niżej niż w ubiegłym roku), a jej udział zmniejszył się z 1,16% do 0,77%.
Certyfikaty UkrSepro na Ukrainie dla producentów odzieży, mebli. Certyfikacja na Ukrainie

Równocześnie zmniejszyło się znaczenie Polski wśród głównych partnerów handlowych Ukrainy. Po 11 miesiącach 2009 r. Polska zajmowała dopiero 7 miejsce w zestawieniu głównych odbiorców ukraińskich towarów (wobec 4 miejsca rok wcześniej), a jej udział zmniejszył się z 3,5% do 3,1%. Pośród głównych dostawców na rynek ukraiński Polska utrzymała co prawda 5 pozycję, jednak jej udział zmniejszył się z 5,1% do 4,9% ukraińskiego importu.
W rezultacie Polska utraciła bardzo wysokie trzecie miejsce wśród głównych partnerów handlowych Ukrainy zajmowane w 2008 r. (po Rosji i Niemczech), spadając na piątą pozycję (Polskę wyprzedziły jeszcze Chiny i Kazachstan). Według ukraińskiej statystyki eksport z Ukrainy do Polski wyniósł w okresie styczeń-listopad 2009 r. 1 090,3 mln USD (spadek o 49,8%), import z Polski - 1 962,2 mln USD (spadek o 52,1%). Tym samym nadal prawie 37% polskiego eksportu nie znajduje odzwierciedlenia w ukraińskiej statystyce.

Struktura obrotów handlowych Polska-Ukraina
Obserwowane załamanie polsko-ukraińskich obrotów towarowych, przyniosło również znaczące zmiany w strukturze eksportu i importu. Po stronie eksportu na Ukrainę w okresie styczeń-listopad 2009 r. zdecydowanie zmalało znaczenie dostaw wyrobów przemysłu elektromaszynowego, których udział zmniejszył się z 34,9% do 23,2%. Stało się to wyłącznie za sprawą załamania dostaw środków transportu (głównie samochodów i ich części), których znacznie zmniejszyło się z 18,1% do 6,4%.
Udział maszyn i urządzeń pozostał na poziomie 16,2%. W rezultacie najważniejszą kategorią polskiego eksportu stały się wyroby przemysłu chemicznego - których udział wzrósł z 17,5% do 23,8% (w tym 11,4% przypadło na tworzywa sztuczne i wyroby z kauczuku).
Przyczyną wzrostu udziału tej kategorii był relatywnie nieznaczny spadek dostaw artykułów konsumpcyjnych w niej rejestrowanych - kosmetyków, środków piorących, lekarstw itp. Ponownie wzrosło znaczenie eksportu artykułów rolno-spożywczych (przede wszystkim produktów roślinnych, przy dotychczasowym udziale dostaw towarów pochodzenia zwierzęcego), których udział wzrósł z 9,5% do 12,7%.
Wyroby hutnicze obniżyły swoje znaczenie z 13,2% do 12,6%, natomiast produkty przemysłu drzewno-papierniczego zwiększyły swój udział z 7,2% do 10,3%. Do 7,3% wzrósł udział eksportu wyrobów przemysłu lekkiego. Eksportu w kategorii produkty mineralne zmniejszył się z 5,6% do 4%.
Eksport - Ukraina. Biznes na Ukrainie. Reklama

Po stronie importu z Ukrainy najważniejszą kategorią były nadal wyroby metalurgiczne, jednak ich udział zmniejszył się wyraźnie, z 36,3% do 25,5%. Straciły także na znaczeniu (choć w mniejszym stopniu) dostawy produktów mineralnych (głównie rud żelaza; spadek udziału z 24,8% do 22,5%).
Artykuły rolno-spożywcze ponownie umocniły swoją pozycję (wzrost z 13,2% do 18,2%), głównie za sprawą wzrostu wartości dostaw gotowych wyrobów spożywczych oraz niewielkiego spadku dostaw w pozycji tłuszcze i oleje. Istotnie zwiększył się także udział wyrobów przemysłu elektromaszynowego z 8,7% do 12,6%, głównie dzięki zaledwie 3-procentowemu spadkowi wartości dostaw maszyn i urządzeń.
Wyroby przemysłu chemicznego zmniejszyły swoje znaczenie z 9,5% do 7,6%, a produkty przemysłu drzewno-papierniczego zwiększyły udział z 5,8% do 10,4%, zarówno w efekcie niewielkiego spadku wartości dostaw drewna i wyrobów pokrewnych (9,3% udziału), jak i wzrostu wartości importu produktów przemysłu papierniczego

dodano 16.04.2010, żródło: www.kiev.trade.gov.pl

Współpraca gospodarcza z Rosją. Handel z Rosją

Wg polskiej statystyki Rosja zajmuje trzecią pozycję w handlu zagranicznym Polski.
Wg rosyjskiej statystyki celnej Polska jest obecnie piątym partnerem handlowym Rosji spośród państw UE.

Polski handel z Rosją. Polska należy do czołówki partnerów handlowych Rosji.

Po rekordowo wysokim wyniku dwustronnej wymiany handlowej na koniec 2008 r. -ponad 30 mld USD (przy dynamice 151,8), w 2009 r. nastąpił gwałtowny spadek dynamiki obrotów handlowych.
Na tle zaobserwowanego w ciągu ostatnich jedenastu miesięcy 2009 r. ogólnego spadku wymiany handlowej Rosji (o 40%), spadek polsko-rosyjskich obrotów handlowych w skali roku był tym samym niewiele głębszy.
Spadek rosyjskiego eksportu wyniósł 42,1%, importu 42,5%.

Polsko-rosyjskie obroty handlowe. Biznes z Rosją

Polsko-rosyjskie obroty handlowe w okresie styczeń-listopad 2009 r. wyniosły w ujęciu wartościowym wg polskiej statystyki 15,9 mld USD, wg rosyjskiej 14,8 mld USD, w tym odpowiednio polski eksport 4,5 mld USD (3,7), import 11,4 mld USD (11,1).
Proces-Certyfikacja towarów w Rosji. Gost-R
Saldo obrotów handlowych pozostaje w dalszym ciągu niekorzystne dla Polski i w ww. okresie wynosiło ponad 7 mld USD. Oznacza to, że Rosja, której udział w eksporcie Polski stanowił w 2009 r. 3,7%, a w imporcie 8,6%, kreowała 1/5 deficytu w polskim handlu zagranicznym.
Głównymi towarami eksportowymi Polski do Rosji są wyroby elektromaszynowe 22,7%. Największy spadek w porównaniu z 2008 r., kiedy to udział w eksporcie wynosił ok. 36%, produkty przemysłu chemicznego 17%, wyroby metalurgiczne 5,4%, drzewno-papiernicze 11% oraz rolno spożywcze, których udział w ogólnym eksporcie z Polski w 2009 r. wzrósł z ok. 9,8% do ok. 23,2%, w tym przede wszystkim produkty pochodzenia roślinnego (wzrost z 4,7% do 13,5%).
Spadek importu z Polski związany był przede wszystkim ze spadkiem popytu wynikającym ze zjawisk kryzysowych.
Katalog www.Polski-Eksport.RU. Dodaj firmę -skuteczny handel z Rosją

Zjawiska te pogłębiły się jednak, w związku ze znacznym ograniczeniem skali kredytów, w tym dla importerów, oraz w związku z ponad 30% dewaluacją rubla w I kw. 2009 r.
W polskim imporcie z Rosji dominują dostawy ropy naftowej i gazu ziemnego, które stanowią ok. 75,0% importu.
Inne ważniejsze grupy towarowe to: wyroby metalurgiczne (4,0%) oraz wyroby chemiczne (3,7%).
Spadek rosyjskiego eksportu w 2009 r. wynikał z koniunktury na światowym rynku oraz spadku cen ropy naftowej i gazu ziemnego.
Jak zareklamować towary w Rosji. Reklama oferty eksportowej w Rosji

Od połowy 2009 r. obserwuje się stabilizację kursu rubla w przedziale ok. 29-30 RUB/1 USD i 40-42 RUB/1EUR. W III i IV kw. 2009 r. spadek dwustronnych obrotów handlowych przestał się pogłębiać a jego dynamika utrzymuje się na stosunkowo stałym poziomie.

W 2009 r. największymi regionalnymi odbiorcami polskich towarów w Rosji była Moskwa -52%, Obwód Moskiewski -13%, Obwód Kaliningradzki -10%, oraz Sankt-Petersburg – 9%.
Do ww. podmiotów FR w okresie styczeń-wrzesień 2009 r. eksportowano ok. 84% polskiej produkcji.
W 2009 r. największymi regionalnymi eksporterami FR do Polski była Moskwa – 80%1, Obwód Leningradzki – 9%, Obwód Permski - 4%, Sankt Petersburg - 3%
Rosyjskie służby celne nie podają informacji nt. miejsca pochodzenia eksportowanych za granicę produktów. Moskwa bardzo często bywa jedynie miejscem ich tranzytu.
Jak zarejestrować firmą w Rosji. Własna firma w Rosji za ok 10 dni

Uwzględniając powyższe dane, do największych partnerów handlowych Polski wśród rosyjskich regionów należą: Moskwa, Sankt Petersburg, Obwód Moskiewski, Obwód Kaliningradzki, Leningradzki, Republika Tatarstan, Republika Baszkiria, Obwód Tiumeński, Obwód Samarski oraz Kiemerowski -Kuzbas

dodano 11.04.2010, żródło: www.matrioszka.com

Deklaracja CE. Znak CE. Certyfikacja CE

Obowiązek znakowania symbolem CE większości urządzeń lub podzespołów stosowanych w chłodnictwie i klimatyzacji istnieje w naszym kraju już prawie dwa lata.
Mimo, że przepisy z zakresu bezpieczeństwa instalacji i urządzeń są dosyć jednoznaczne, to cały czas zdarzają się nieporozumienia, zwłaszcza między inwestorami a firmami serwisowymi lub handlowymi dotyczące montowanych lub sprzedawanych urządzeń i przedstawiania odpowiednich deklaracji.
Istotnym aktem prawnym w tej dziedzinie jest Polska Norma PN-EN 378 ze stycznia 2002, oraz rozporządzenie wdrażające w Polsce zasady określone w dyrektywie Komisji Europejskiej 97/ 23/EWG w sprawie urządzeń ciśnieniowych.
Niniejsze opracowanie przedstawia podstawowe obowiązki producentów urządzeń chłodniczych, wynikające z konieczności stosowania znaku CE, opisuje zasady kategoryzacji urządzeń ciśnieniowych, wspomina o warunkach i trybie dokonywania oceny zgodności CE urządzeń ciśnieniowych, oraz wymienia podstawowe obowiązki producenta i sposób znakowania urządzeń.

Deklaracja CE. Obrót towarów w Unii Europejskiej
Podstawę rozwoju rynku wewnętrznego Wspólnoty Europejskiej stanowi wolna wymiana towarów i usług. Zgodnie z art. 100a Układu Wspólnotowego, należy zapewnić wysoki poziom ochrony konsumenta w obszarach zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
W celu ujednolicenia przepisów prawa na całym obszarze Unii Europejskiej, Rada i Parlament Wspólnoty wydają dyrektywy. Są one aktami nadrzędnymi wobec aktów prawnych państw członkowskich, a zapisane w nich zasady muszą być przeniesione do prawodawstwa krajowego. Tak wprowadzone jednolite zasady obowiązujące na terenie całej Unii, umożliwiają obrót towarami i usługami o podobnym standardzie bezpieczeństwa. Standard ten potwierdzony jest identycznymi procedurami sprawdzającymi we wszystkich krajach.
W Polsce zasady i procedury określone w tej dyrektywie zostały wprowadzone ustawą z dn. 30.08.2002 r. o systemie zgodności (Dz.U. Nr 166, Poz. 1360). Najnowszym aktem wykonawczym do tej ustawy jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. nr 263 z 30 grudnia 2005). Rozporządzenie to obowiązuje od 1 stycznia 2006 roku, jednocześnie straciło moc Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 8 maja 2003.
Rozporządzenie określa, że dla każdego produktu, urządzenia i maszyny, podlegającego pod co najmniej jedno z rozporządzeń wdrażających dyrektywy Parlamentu Europejskiego, producent musi sporządzić deklarację zgodności CE, a produkty oznakować znakiem CE.
Deklaracja zgodności CE oraz znak CE stanowią prawnie wiążące przyrzeczenie producenta, iż jego produkt odpowiada stosownej dyrektywie, oraz zostały spełnione procedury oceny zgodności.
Parlament Europejski przyjął ponad 20 dyrektyw dotyczących różnych obszarów. Producentów urządzeń chłodniczych obowiązują następujące:
Dyrektywa CE w sprawie maszyn 89/392/EWG, dyrektywa w sprawie urządzeń ciśnieniowych 97/23/EWG, Dyrektywa w sprawie urządzeń niskiego napięcia 73/23/EWG, dyrektywa w sprawie kompatybilności elektromagnetycznej 89/336/EWG
Pierwsza liczba w nazwie dyrektywy oznacza rok jej wydania, druga -numer bieżący.
Dyrektywy zawierają proste, ogólne zapisy. Szczegółowe dane można znaleźć w normach krajowych, bądź przepisach zharmonizowanych. W Polsce są to Polskie Normy PN, PN-EN, przepisy o bezpieczeństwie i eksploatacji UDT, normy branżowe, itp.
Profesjonalna pomoc przeprowadzenie procedury oznakowania CE. Certyfikacja CE

Certyfikacja CE. Zasady klasyfikacji urządzeń ciśnieniowych
Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (dalej zwane Rozporządzeniem MG) odnosi się do konstrukcji, produkcji i oceny zgodności urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych o dopuszczalnym ciśnieniu roboczym większym niż 0,5 bar. Ciśnienie rozumiane jest zawsze, jako nadciśnienie powyżej ciśnienia atmosferycznego.
Urządzeniami ciśnieniowymi są pozostające pod ciśnieniem zbiorniki, rurociągi, osprzęt zabezpieczający oraz osprzęt ciśnieniowy.
Certyfikacja Gost-R Rosji dla maszyn chłodniczych, materiałów budowlanych

Podział urządzeń ciśnieniowych
W celu oceny zgodności z Rozporządzeniem MG urządzenia ciśnieniowe podzielono na kategorie od I do IV, zależnie od ciśnienia, objętości (lub średnicy) oraz zastosowanego płynu. Płyny zostały podzielone na dwie grupy:
grupa 1– niebezpieczne (np. propan, NH3)
grupa 2– pozostałe (np. HCFC, HFC)
W zależności od kategorii urządzenia, stosuje się różne procedury oceny zgodności (dla urządzeń kategorii I procedura jest najprostsza).
Urządzenia ciśnieniowe nie zawsze podlegają Rozporządzeniu MG. Taki przypadek ma miejsce gdy: - wyrób jest sklasyfikowany jako wykonany zgodnie z uznaną praktyką inżynierską. Wówczas musi posiadać tabliczkę znamionową producenta i instrukcję obsługi. Nie może być oznakowany znakiem CE.
- urządzenie podlega najwyżej pod kategorię I i objęte jest jednocześnie Rozporządzeniem MG w sprawie urządzeń niskiego napięcia lub maszyn. Dotycząca go deklaracja CE nie może zawierać oświadczenia dotyczącego zgodności CE o urządzeniach ciśnieniowych, a jedynie o zgodności CE w sprawie niskiego napięcia lub maszyn.
- w urządzeniu ciśnienie nie stanowi istotnego czynnika konstrukcyjnego. Są to silniki, pompy, sprężarki. Wyjątków jest więcej, jednak branży chłodniczej dotyczą tylko powyższe. Dla reszty urządzeń ciśnieniowych stosowane jest Rozporządzenie MG i zgodnie z nim dokonywana jest odpowiednia kategoryzacja.
Certyfikacja UkrSepro na Ukrainie dla producentów polskich
Kategoryzacja wybranych elementów urządzeń chłodniczych zgodnie z Rozporządzeniem MG
W technice chłodniczej mamy do czynienia nie tylko z urządzeniami ze znakiem CE nadanym w oparciu o Rozporządzenie MG w sprawie urządzeń ciśnieniowych, lecz również w oparciu o inne rozporządzenia, np. w sprawie urządzeń niskiego napięcia. Otrzymują one wtedy deklarację CE zgodną z rozporządzeniem w sprawie urządzeń niskiego napięcia.
Wyjątkiem są również urządzenia skategoryzowane jako wytwarzane w zgodzie z uznaną praktyką inżynierską lub I kategorią i jednocześnie podlegające dyrektywie niskonapięciowej (RM §2 ust. 6 lit. c).
Są to:
-otwarte i półhermetyczne sprężarki tłokowe i śrubowe;
-zestawy skraplające traktowane jako zespół urządzeń ciśnieniowych I kategorii;
-wentylatorowe chłodnice powietrza, traktowane jako rurociągi I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x DN < 3500;
- małe hermetyczne sprężarki tłokowe lub typu „scroll”, traktowane jako zbiorniki I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x V < 200;
-zawory kulowe, ręczne zawory odcinające, zawory typu „rotalock” wzierniki kontrolne poziomu cieczy, regulatory Ciśnienia, traktowane jako osprzęt ciśnieniowy I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje DN < 32
-zawory elektromagnetyczne, termostatyczne zawory rozprężne (uwaga j.w.);
- filtry osuszacze i filtry blokowe, traktowane jako zbiorniki wykonane według uznanej praktyki inżynierskiej, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x V < 50;
- regulatory poziomu oleju (uwaga j.w.).
Urządzenia ciśnieniowe o objętości V < 1,8 l lub średnicy nominalnej DN < m są klasyfikowane jako wykonywane zgodnie z uznaną praktyką inżynierską.
Ocena zgodności CE według Rozporządzenia
Przed wystawieniem deklaracji zgodności i przyznaniem znaku CE maszynie, podzespołowi lub urządzeniu, należy dokonać oceny zgodności. Odbywa się ona zależnie od kategorii urządzenia ciśnieniowego, według modułów lub ich kombinacji, z uwzględnieniem skali produkcji.
Moduł, to zestaw wymagań, które musi spełnić producent. Opisuje on procedury postępowania i zakres obowiązkowych czynności, jakie musi wykonać wytwórca. Mogą to być zalecenia dotyczące dokumentacji technicznej, wewnętrznej kontroli technicznej, wewnętrznej kontroli produkcyjnej, pobierania próbek produkcyjnych do przebadania, zapewnienia jakości produkcji itp.
Szczegółowy zakres zadań ujętych w poszczególnych modułach można znaleźć w Procedurach Oceny Zgodności ( Dziennik Ustaw Nr 99, załącznik nr 3 z roku 2003). Są one rozdzielone między producenta, a właściwą jednostkę notyfikowaną, czyli instytucję upoważnioną do przeprowadzania odpowiednich kontroli i badań, wystawiania kopii europejskiego uznania materiałów, wysyłania tych kopii do Komisji Europejskiej i państw członkowskich itd.
Certyfikaty rosyjskie Gost-R w Rosji dla eksporterów

dodano 27.03.2010, żródło: www.klimatyzacja.pl

Rejestracja stowarzyszenia, fundacji

W celu zarejestrowania stowarzyszenia komitet założycielski musi złożyć wniosek o rejestrację do sądu rejestrowego. Sąd rejestrowy to wydział gospodarczy sądu gospodarczego, znajdujący się przy sądzie rejonowym. W chwili obecnej istnieje 27 wydziałów KRS. Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny, każdy ma prawo dostępu do zawartych w nim danych.
W Krajowym Rejestrze Sądowym istnieją trzy rodzaje rejestrów:
1. rejestr przedsiębiorców,
2. rejestr dłużników niewypłacalnych,
3. rejestr stowarzyszeń, fundacji oraz innych organizacji społecznych i zawodowych.

Wniosek o rejestrację stowarzyszenia składany jest na specjalnym formularzu do którego muszą być dołączone następujące załączniki (również na specjalnych formularzach):
Lista członków założycieli, na której będą umieszczone ich imiona, nazwiska, rok urodzenia, miejsce zamieszkania oraz własnoręczny podpis
Informacje o zarządzie i organie kontroli wewnętrznej (o ile władze stowarzyszenia zostały już wybrane).
Ponadto, do wniosku o rejestrację składamy inne niezbędne dokumenty:
Statut stowarzyszenia,
Protokół z wyboru komitetu założycielskiego oraz informacje o adresie tymczasowym stowarzyszenia.
Wniosek o założenie stowarzyszenia oraz inne niezbędne formularze możesz znaleźć na stronach internetowych Ministerstwa Sprawiedliwości www.ms.gov.pl
Pamiętaj! Wszystkie dokumenty wraz z wnioskiem i załącznikami powinny być podpisane przez wszystkich założycieli stowarzyszenia i złożone w sądzie w liczbie dwóch egzemplarzy (sąd wymaga czasem dwóch egzemplarzy ze względu na to, że komplet tych dokumentów musi przesłać do organu nadzorującego stowarzyszenie). Wszystkie dokumenty powinny być oryginałami lub kopiami notarialnie poświadczonymi.
Zgłoszenie stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego jest wolne od opłat. Jeżeli jednak będziemy potrzebowali odpisu z rejestru, w celu uzyskania numeru statystycznego REGON lub założenia konta bankowego, za każdy odpis zapłacimy obecnie 60 zł.
Rejestracja przez sąd rejestrowy równoznaczna jest z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego i od momentu zarejestrowania przez KRS stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może podejmować różnorodne czynności prawne.
Sąd powinien rozpatrzyć wniosek o rejestrację niezwłocznie, maksymalnie ma na to 3 miesiące. Jeżeli jednak wniosek będzie zawierał uchybienia formalne np. nie będzie wszystkich podpisów członków założycieli, albo we wniosku nie będzie wskazana tymczasowa siedziba stowarzyszenia, sąd może wezwać do usunięcia tych uchybień, a wtedy termin dokonania wpisu może się wydłużyć.
Zanim sąd rejestrowy wyda postanowienie o rejestracji stowarzyszenia, bada czy jego statut jest zgodny z prawem. Z wnioskiem o założenie stowarzyszenia wraz z pozostałymi dokumentami musi zapoznać się także starosta powiatowy (lub prezydent miasta na prawach powiatu), który będzie nadzorował działania stowarzyszenia jako tzw. organ nadzorujący. Podobnie jak sąd, organ nadzorujący sprawdza czy organizacja została założona zgodnie z prawem i czy jej statut jest zgodny z przepisami prawa. Organ nadzorujący ma na to 14 dni.
Po stwierdzeniu przez sąd zgodności statutu z przepisami prawa oraz stwierdzeniu, że założyciele stowarzyszenia spełniają niezbędne warunki, sąd wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia. Warto pamiętać, że za każdym razem gdy stowarzyszenie będzie chciało wprowadzić jakiekolwiek zmiany w statucie, trzeba będzie zawiadomić o tym sąd rejestrowy, składając odrębny wniosek o zmianę danych. Sąd po rozpatrzeniu wniosku o rejestrację i pozostałych dokumentów, może zdecydować o odmowie dokonania rejestracji. Przyczyną odmowy może być niespełnienie przez stowarzyszenie warunków określonych w ustawie Prawo o stowarzyszeniach. Wydając postanowienie o odmowie dokonania rejestracji sąd referendarski musi podać w orzeczeniu przyczynę wydania takiego postanowienia. W takiej sytuacji wnioskodawcom przysługuje skarga do sądu rejestrowego w ciągu 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Gdyby sąd nadal podtrzymywał postanowienie o odmowie rejestracji, wnioskodawcom przysługuje skarga do sądu okręgowego.

Czy stowarzyszeniu potrzebny jest majątek?
Stowarzyszenie nie potrzebuje majątku aby zacząć funkcjonować, jednak żeby realizować swe cele, nierzadko będzie potrzebowało środków finansowych. Istnieje kilka sposobów na pozyskiwanie funduszy. Wymienimy najważniejsze z nich:
Składki członkowskie -to najpopularniejszy sposób, często jednak niewystarczający
Darowizny, spadki, zapisy - ponieważ stowarzyszenie posiada osobowość prawną, tak samo jak osoba fizyczna może zostać obdarowana przez osobę prywatną lub instytucję. Darczyńca może odliczyć od dochodu przekazaną sumę w zeznaniu podatkowym. Osoby fizyczne mogą dokonywać odliczeń do wysokości 350 złotych, a osoby prawne do 10 proc. dochodu. Może również otrzymywać środki finansowe lub rzeczowe w drodze dziedziczenia
Zbiórki publiczne
Działalność gospodarcza -stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, jednak dochód uzyskiwany przez stowarzyszenie może być przeznaczony wyłącznie na realizację celów statutowych stowarzyszenia. Dochód nie może być przeznaczony na wynagrodzenie członków stowarzyszenia.
Dotacje - stowarzyszenie może otrzymywać od organów administracji publicznej państwowej i samorządowej dotacje, czyli wsparcie finansowe. Jednak, żeby móc dostać taką dotację, stowarzyszenie musi wziąć udział w konkursie organizowanym przez gminy (wójta, burmistrza) lub powiat na najlepszy projekt z zakresu realizacji tego zadania przez gminę, powiat lub województwo.
(O tym jak otrzymać dotacje na realizację zadania piszemy w tekście G5 - "Działalność pożytku publicznego").

Kto i jak nadzoruje stowarzyszenie?
Pomimo tego, że stowarzyszenia są instytucjami samodzielnie określającymi swoje cele i sposoby działania, muszą one funkcjonować zgodnie z prawem, a instytucją powołaną do nadzorowania stowarzyszeń są starostowie lub prezydenci miast w przypadku miast na prawach powiatu. W ramach swych uprawnień nadzorczych starosta może kontrolować działania stowarzyszenia np. domagać się odpisów uchwał walnego zgromadzenia członków, a w razie stwierdzenia, że podejmowane działania są niezgodne z prawem lub naruszają postanowienia statutu może domagać się usunięcia nieprawidłowości, wprowadzenia stosownych zmian lub nawet wystąpić do sądu o rozwiązanie stowarzyszenia.
Zanim jednak stowarzyszenie zostanie rozwiązane przez sąd, organ nadzorujący może udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia i domagać się zmian w sposobie działania organizacji.

Rozwiązanie stowarzyszenia
Stowarzyszenie może być rozwiązane w różnorodny sposób. Decyzja o rozwiązaniu stowarzyszenia zależy przede wszystkim od woli członków stowarzyszenia, a sposób rozwiązania stowarzyszenia musi być przewidziany w statucie. O rozwiązaniu stowarzyszenia decyduje najczęściej walne zgromadzenie, jako najwyższa władza stowarzyszenia. Stowarzyszenie może być również rozwiązane postanowieniem sądu, gdy organ nadzorujący stwierdzi, że stowarzyszenie w sposób rażący lub uporczywy narusza prawo lub statut. Jednak organ nadzorujący chcąc rozwiązać stowarzyszenie musi udowodnić, że nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnie z prawem lub statutem.
Obowiązujące ustawy
1. Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 885). 2. Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 1997 r. nr 121, poz. 769). 3. Ustawa z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz.U. z 1933 r. nr 22, poz. 162). 4. Ustawa z dnia 23 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2003 r. nr 96, poz. 873).
Uwaga! Wszystkie ustawy możesz znaleźć na stronie internetowej Sejmu Rzeczypospolitej www.sejm.gov.pl.

dodano 22.03.2010, żródło: www.pracakariera.pl

Stowarzyszenia, fundacje, organizacje pozarządowe

Organizacje pozarządowe są to instytucje zakładane przez samych obywateli, dla wyrażenia swoich potrzeb, aspiracji, udzielania sobie nawzajem pomocy, propagowania swoich idei i przekonań lub po prostu rozwijania swoich zainteresowań i pasji. Tę wolność zrzeszania się obywateli zapewnia Konstytucja RP.
Istnieje wiele rodzajów organizacji pozarządowych: partie polityczne, związki zawodowe, organizacje pracodawców i wiele innych. Jednak organizacjami pozarządowymi, które najpełniej urzeczywistniają ideę społeczeństwa obywatelskiego są stowarzyszenia i fundacje. W tym tekście podpowiemy Ci jak założyć stowarzyszenie.
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. (Dz.U. nr 96, poz. 873) o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zdefiniowała organizacje pozarządowe jako niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia.

Stowarzyszenie czy fundacja
Rodzaj organizacji pozarządowej jaką będziecie zakładali zależy od tego jakie cele Wam przyświecają i jakimi możliwościami dysponujecie. Do założenia fundacji niezbędny jest kapitał. Założyciel fundacji czyli fundator przeznacza część swego majątku na realizację pewnych celów społecznych, a także ustala statut i sposób realizacji przyjętych celów.
W stowarzyszeniu zaś najważniejsi są sami jego członkowie, którzy zrzeszają się, aby realizować wspólne cele. Ponadto, do założenia stowarzyszenia nie jest potrzebny żaden majątek. Założenie stowarzyszenia jest łatwiejsze z formalnego punktu widzenia niż założenie fundacji. Jednym z argumentów przemawiającym za założeniem stowarzyszenia jest fakt, że nie musi ono sporządzać rocznego sprawozdania ze swej działalności. Ponadto, stowarzyszenia w przeciwieństwie do fundacji mają prawo zabierania głosu w sprawach publicznych.

Kto może założyć stowarzyszenie
Stowarzyszenie mogą założyć osoby pełnoletnie, które posiadają pełną zdolność do czynności prawnych. Osoby małoletnie (czyli od 16 do 18 lat), chociaż nie mogą samodzielnie zakładać stowarzyszenia, mogą do nich należeć. Mogą samodzielnie wybierać władze stowarzyszenia uczestnicząc w walnym zgromadzeniu członków stowarzyszenia. Niepełnoletni mogą być wybierani do władz stowarzyszenia pod warunkiem jednak, że w zarządzie oraz w organie kontroli wewnętrznej (który zwykle nosi nazwę komisji rewizyjnej) większość stanowić będą osoby pełnoletnie.
Jeżeli jednak nie posiadasz ukończonych 16 lat, również możesz zostać członkiem stowarzyszenia, ale wcześniej musisz uzyskać zgodę rodziców. Nie możesz jednak uczestniczyć w walnym zgromadzeniu członków i nie masz możliwości wybierania władz stowarzyszenia. Wyjątkiem są sytuacje, w których jednostka organizacyjna stowarzyszenia gromadzi samych małoletnich. Wtedy mogą oni korzystać ze wszystkich uprawnień, jakie przysługują dorosłym członkom stowarzyszenia, jednak tylko w zakresie wyboru władz tej jednostki.
Prawo do założenia stowarzyszenia przysługuje zarówno obywatelom polskim, jak i cudzoziemcom. Cudzoziemcy, aby założyć stowarzyszenie muszą posiadać stałe zameldowanie na terytorium naszego kraju. Cudzoziemcy, którzy nie mieszkają stale w Polsce, mogą jednak należeć do różnych stowarzyszeń, o ile założyciele stowarzyszenia będą tego chcieli i taką możliwość uwzględnią w statutach swoich stowarzyszeń.

Rodzaje stowarzyszeń
Zanim podejmiecie decyzję o założeniu stowarzyszenia należy zastanowić się, jakie cele Wam przyświecają i jakimi metodami będziecie je realizować. Od tego zależy bowiem wybór formy stowarzyszenia. Wyróżnia się bowiem dwa typy stowarzyszeń:
Stowarzyszenia rejestrowe,
*Stowarzyszenia zwykłe.
Stowarzyszenia rejestrowe są najpopularniejszą formą stowarzyszeń. Posiadają one osobowość prawną, dzięki czemu mogą nabywać prawa i obowiązki. W praktyce oznacza to, że stowarzyszenie takie będzie mogło podpisywać umowy o wynajem lokalu, umowy o dzieło, umowę o pracę, gdy będzie chciało zatrudnić pracowników, a także posiadać własne konto bankowe. Stowarzyszenie, które posiada osobowość prawną jest bardziej wiarygodne i chociaż założenie stowarzyszenia rejestrowego niesie też ze sobą pewne obowiązki (np. konieczność dokonania rejestracji przez sąd), to może ono prowadzić wszechstronną działalność i w pełni realizować swoje cele.
Stowarzyszenie zwykłe ma bardziej nieformalny charakter. Nie posiada osobowości prawnej, a do jego założenia wystarczają trzy osoby (wg zasady tres faciunt collegium - czyli "trzej stanowią kolegium").
Stowarzyszenie zwykłe może być czasem pierwszym krokiem do założenia stowarzyszenia rejestrowego. Od stowarzyszenia rejestrowego różni się bardzo nieformalną strukturą, brakiem osobowości prawnej oraz możliwością pozyskiwania środków materialnych wyłącznie ze składek członkowskich.
Stowarzyszenie zwykłe założyć mogą trzy osoby, które na wspólnym zebraniu uchwalą regulamin działalności, zdecydują o nazwie stowarzyszenia, o jego siedzibie i wybiorą swojego przedstawiciela. Następnie, stowarzyszenie musi przesłać te informacje do starosty. Jeżeli w trakcie 30 dni od momentu otrzymania informacji o założeniu stowarzyszenia, nie zostanie ono powiadomione o zakazie działalności, może rozpocząć funkcjonowanie.

Stowarzyszenie rejestrowe
Aby założyć stowarzyszenie rejestrowe musi zebrać się przynajmniej 15 osób (tzw. zebranie założycielskie). Muszą one podjąć uchwałę o powołaniu stowarzyszenia, uchwalić statut oraz wybrać komitet założycielski. Osoby, które zbiorą się na pierwszym zebraniu są członkami założycielami stowarzyszenia i do ich decyzji należy wybór komitetu przedstawicielskiego oraz uchwalenie statutu stowarzyszenia. Na zebraniu założycielskim musi zostać sporządzona lista obecności wszystkich członków założycieli, na której muszą być podane oprócz imion i nazwisk również dane dotyczące daty i miejsca urodzenia, oraz własnoręczne podpisy wszystkich założycieli.
Statut stowarzyszenia jest aktem prawnym, który "tworzy" stowarzyszenie. W statucie muszą się znaleźć wszystkie informacje dotyczące nazwy stowarzyszenia, struktury organizacyjnej i sposobu wyboru władz. Statut musi również wymieniać cele dla jakich powoływane jest stowarzyszenie oraz wskazywać sposoby ich realizacji.
W treści statutu powinny znajdować się obowiązkowo następujące elementy:
Nazwa stowarzyszenia, odróżniająca je od innych stowarzyszeń, organizacji i instytucji,
Teren działania i siedziba stowarzyszenia
Cele i sposoby ich realizacji
Sposób nabywania i utraty członkostwa, przyczyny utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki członków
Władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje
Sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych, a także warunki ważności jego uchwał
Sposób uzyskiwania środków finansowych oraz ustanawiania składek członkowskich
Zasady dokonywania zmian statutu

Sposób rozwiązania się stowarzyszenia.
Sposób, w jaki członkowie stowarzyszenia będą decydowali o tym, kto może należeć do stowarzyszenia i w jaki sposób będą czerpane fundusze niezbędne do jego działania, pozostawia się członkom stowarzyszenia. Pamiętać należy, że prawo polskie zabrania zakładania takich stowarzyszeń, w których członkowie są zmuszeni do bezwzględnego posłuszeństwa wobec władz stowarzyszenia.
Uwaga!
Jeżeli będziecie chcieli, aby założone przez Was stowarzyszenie mogło ubiegać się o status organizacji pożytku publicznego, wówczas statut stowarzyszenia musi zawierać jeszcze dodatkowe postanowienia. Do najważniejszych możemy zaliczyć konieczność prowadzenia przez taką organizację pożytku publicznego działalności wyłącznie na rzecz ogółu społeczności lub określonej grupy podmiotów pod warunkiem jednak, że grupa ta jest wyodrębniona ze względu na szczególnie trudną sytuację życiową lub materialną w stosunku do reszty społeczeństwa. Ponadto, działalność ta musi być wyłączną i jedyną działalnością organizacji pozarządowej. (Na ten temat więcej informacji znajdziesz w tekście G5 - "Działalność pożytku publicznego"). Ponadto, stowarzyszenie, które zamierza tworzyć terenowe jednostki organizacyjne, jest zobowiązane określić w statucie strukturę organizacyjną i zasady tworzenia tych jednostek.
Po uchwaleniu statutu przyszli członkowie stowarzyszenia zebrani na pierwszym posiedzeniu muszą wybrać komitet założycielski. Zadaniem komitetu założycielskiego jest dokonywanie wszelkich czynności niezbędnych do zarejestrowania stowarzyszenia. Na zebraniu założycielskim musi również zostać sporządzony protokół z wyboru członków komitetu założycielskiego.
Stowarzyszenie zobowiązane jest również do posiadania następujących organów wewnętrznych:
walnego zgromadzenia wszystkich członków stowarzyszenia - które jest najwyższą władzą stowarzyszenia. Podjęte w głosowaniu uchwały są wiążące dla pozostałych organów stowarzyszenia: zarządu i organu kontroli wewnętrznej.
zarządu - który jest organem wykonawczym, wieloosobowym, reprezentującym stowarzyszenia we wszystkich czynnościach podejmowanych na zewnątrz
organu kontroli wewnętrznej - który powinien być organem kolegialnym np. komisja rewizyjna albo jednoosobowym, jak na przykład skarbnik
Należy również pamiętać, że uchwała o powołaniu organów wewnętrznych może zostać podjęta już po zarejestrowaniu stowarzyszenia.

dodano 22.03.2010, żródło: www.pracakariera.pl

Certyfikat Gost-R. Jakie są kolory certyfikatów rosyjskich. Certyfikacja

Certyfikat zgodności Gost-R jest to dokument Ministerstwa Metrologii i Standartyzacji Federacji Rosyjskiej, który potwierdza zgodność produkcji wymogom jakości i bezpieczeństwa, ustalonymi dla danej produkcji obowiązującymi standardami i regułami, - Gost, Gost-R, ISO, Gost-R i innne. Od niedawna Ministerstwa Metrologii i Standartyzacji Federacji Rosyjskiej zmieniło nazwę na Rostechregulirowanie FR, które nadzoruje przebieg procesów certyfikacji Gost-R w Rosji
Certyfikaty Gost-R Rosji. Certyfikacja -maszyn i materiałów budowlanych

Certyfikaty Zgodności Gost-R wydawane są po dokonaniu certyfikacji w Rosji

przez Organy Certyfikujące akredytowane przez Rostechregulirovaniye i działające w jego imieniu.

Wydanie certyfikatów zgodności Gost-R w Rosji odbywa się na podstawie przeprowadzanej oceny technicznej produktów w celu zapewnienia ich zgodności z przepisami bezpieczeństwa Rosji. Procedura oceny w trakcie certyfikacji w Rosji, może zawierać ocenę dokumentacji technicznej, audytu zakładów produkcyjnych i inspekcji procesu produkcyjnego, pobierania próbek, analizy, badań dokonywanych przez akredytowane laboratoria Gost-R Rosji.
Certyfikacja w Rosji wyrobów przemysłu lekkiego

W trakcie certyfikacji Gost-R w Rosji, organ certyfikujący w Rosji

może dokonać oceny prawidłowości naniesienia obowiązującej informacji o wyrobach certyfikowanych, oraz poprawności tłumaczeń, a także udzielić wskazówek co do tłumaczeń technicznych i oznakowania produktów do eksportu do Rosji. Certyfikacja w Rosji

Certyfikat zgodności Gost-R na produkcję może być wydany tylko przy niezbędnych dla danej produkcji, dodatkowych certyfikacyjnych dokumentach: wspomniane wcześniej Świadectwo sanitarno-epidemiologiczne, Świadectwo weterynaryjne, certyfikat bezpieczeństwa pożarowego. Do treści certyfikatu zgodności Gost-R są wnoszone numery wymienionych dodatkowych dokumentów certyfikacyjnych. Certyfikacja Gost-R w Rosji może nosić jak obowiązkowy, tak i dobrowolny charakter certyfikacji.
Certyfikacja Gost w Rosji dla producentów opakowań, maszyn do pakowania

Certyfikaty rosyjskie Gost-R dla odróżnienia oznaczono kolorami:

Żółty certyfikat Gost-R
certyfikat dla wyrobów podlegających obowiązkowej certyfikacji w Rosji. Certyfikacja Gost-R obowiązkowa wykonywana jest poprzez procedurę certyfikacji ustaloną poprzez organ certyfikujący w Rosji.

Błękitny certyfikat Gost-R
certyfikat dla wyrobów, które nie weszły w wykaz produkcji, podlegającej obowiązkowej certyfikacji w Rosji.
Taką produkcję można certyfikować na dobrowolnych zasadach i zawsze warto to dokonać, gdyż ułatwi się droga do importerów i dystrybutorów rosyjskich

Zapraszamy eksporterów polskich. Procedura certyfikacji w Rosji od 10 dni, e-mail: info@strefa.ru

Certyfikacja w Kaliningradzie. Certyfikat rosyjski Gost

dodano 16.03.2010, żródło: www.polski-eksport.ru

Schematy certyfikacji Gost-R w Rosji

Proces certyfikacji Gost-R w Rosji odbywać może według jednego z określonych schematów procedury certyfikacji.

Wybór schematu certyfikacji dokonuje organ certyfikacji Gost-R na podstawie przedstawionych dokumentów do certyfikacji produkcji zagranicznego producenta lub dostawcy.

Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji -9.

Jest to uproszczony schemat certyfikacji dla jednostkowych typów albo niedużych partii. W danym przypadku certyfikat rosyjski wystawia się na podstawie deklaracji producenta o zgodności wymaganym standardom, normam rosyjskim z dołączanymi do niej dokumentami, potwierdzającymi zgodność produkcji ustalonym normatywnym wymaganiom Rosji. Mogą być to protokoły prób, certyfikat jakości ISO 9001, inne. Przy określeniu i wykorzystaniu danego schematu certyfikacji w Rosji, nie przeprowadza się prób.
Certyfikaty Gost-R Rosji dla producentów odzieży, mebli. Certyfikacja w Rosji

Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji 2. Schemat certyfikacji 7

Jest to certyfikacja w Rosji „na kontrakt". Certyfikacja rosyjska na kontrakt - stosuje się dla produkcji wwożonej partiami w ciągu określonego okresu zgodnie z kontraktem na dostawy do Rosji dla określonej w umowie ilości wyrobów, towarów
Transport, motocykle. Certyfikat zgodności w Rosji materiałów budowlanych

Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji 3. Schemat certyfikacji 3A

Jest to certyfikacja w Rosji, gdy certyfikat zgodności wydawany nazywa się "Certyfikat Gost-R na seryjną produkcję" albo "Certyfikat Gost-R na producenta" i wystawia się taki certyfikat na okres od 1 do 3 lat, w zależności od produkcji, rezultatów prób, analizy dokumentów producenta i innych czynników. Taki certyfikat Gost-R pozwala na eksport nieograniczonej ilości towarów podczas danego okresu ważności. Ten rodzaj certyfikatu Gost-R jest szczególnie przydatny dla firm, które prowadzą regularną działalność eksportową do Rosji i eksportują szeroki asortyment towarów, szczególnie, jeśli posiadają większą ilość odbiorców na terenie Rosji, lub prowadzą własną politykę eksportową. Wystarczy jeśli do każdej wysyłanej partii towaru, załączona będzie kopia certyfikatu zgodności Gost-R. Jest to rodzaj certyfikatu rosyjskiego najpełniej zabezpieczający autentyczność znaku towarowego producenta. Aby zapewnić zgodność niektórych produktów spożywczych ze standardami rosyjskimi konieczna jest coroczna inspekcja przez akredytowane organy certyfikujące.

Eksporterom polskim którzy są zainteresowani informacją o warunkach, terminach i kosztach certyfikacji Gost-R w Rosji polecamy skorzystać z usług firmy TDP sp. z o.o. > Certyfikacja maszyn do pakowania. Certyfikacja Gost-R części do maszyn w Rosji

dodano 15.03.2010, żródło: www.certyfikat.net

Oznakowanie CE. Certyfikacja CE

Po wejściu Polski do Unii Europejskiej oznakowanie CE stało się warunkiem wprowadzenia wyrobu do obrotu. Taki obowiązek dotyczy zarówno nowo wyprodukowanych wyrobów na terenie państw członkowskich UE jak i nowych oraz używanych wyrobów importowanych z państw trzecich.

Oznakowanie CE -paszportem na rynki Unii Europejskiej

Oznakowanie CE wyrobu oznacza
potwierdzenie zgodności wyrobu z wymaganiami i regulacjami prawnymi Unii Europejskiej, które mają do tego wyrobu zastosowanie. Przed wprowadzenie wyrobu na rynek unijny producent musi przeprowadzić procedurę oceny zgodności CE, przewidzianą w dyrektywach Nowego Podejścia, wg jednego z ośmiu modeli:

Moduł A: Wewnętrzna kontrola produkcji
Obejmuje wewnętrzną kontrolę projektowania i produkcji. Ten moduł nie wymaga udziału jednostki notyfikowanej.
Moduł B: Badanie typu WE
Obejmuje etap projektowania. Musi po nim nastąpić moduł przewidujący ocenę zgodności w fazie produkcji. Jednostka notyfikowana wystawia certyfikat badania typu WE.
Moduł C: Zgodność z typem
Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Przewiduje ocenę zgodności z typem określonym w certyfikacie badania typu WE, który został wystawiony zgodnie z modułem B. Ten moduł nie wymaga udziału jednostki notyfikowanej.
Moduł D: Zapewnienie jakości produkcji
Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Oparty jest na normie EN ISO 9002. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap produkcji i kontroli końcowej.
Moduł E: Zapewnienie jakości wyrobu
Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Oparty jest na normie EN ISO 9003. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap kontroli końcowej.
Moduł F: Weryfikacja wyrobu
Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Jednostka notyfikowana kontroluje zgodność z typem określonym w certyfikacie badania typu WE wystawionym zgodnie z modułem B oraz wydaje odpowiedni certyfikat zgodności.
Moduł G: Weryfikacja jednostkowa
Obejmuje etap projektowania i produkcji. Każdy jednostkowy produkt jest badany przez jednostkę notyfikowaną, która wystawia certyfikat zgodności.
Moduł H: Całkowite zapewnienie jakości
Obejmuje etap projektowania i produkcji. Oparty jest na normie EN ISO 9001. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap projektowania, produkcji i kontroli końcowej.

Pod czas przeprowadzenia procedury certyfikacji CE

w każdym z powyższych modeli w celu oznaczenia wyroby znakiem CE należy przejść 7 głównych kroków:
1.Sprawdzić jakim dyrektywom CE podlega wyrób
2.Sprawdzić, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania określone w dyrektywie/dyrektywach, normach, której podlega.
3.Zapoznać się z treścią odpowiednich dla danego wyrobu norm zharmonizowanych i ewentualnie dostosować do nich wyrób
4.Opracować dokumentację techniczną zawierającą elementy wymagane przez daną dyrektywę/dyrektywy, normy CE
5.Przeprowadzić procedurę oceny zgodności określoną w dyrektywie/dyrektywach
6.Sporządzić deklarację oceny zgodności EC
7.Umieścić na wyrobie oznaczenie CE

Obowiązek naniesienia oznakowania CE. Warto pamiętać, że:
- obowiązek naniesienia oznakowania CE i odpowiedzialność za rzetelne spełnienie związanych z tym wymagań dyrektyw zawsze spoczywa na producencie wyrobu lub importującym go spoza UE
- oznakowanie CE wolno umieszczać na wyrobach tylko wówczas, gdy dyrektywa to przewiduje i gdy przeprowadzono ocenę zgodności
- jeśli do danego wyrobu odnosi się kilka dyrektyw, producent może go umieścić jeśli potwierdzi zgodność wyrobu ze wszystkimi dyrektywami, którym podlega wyrób
- producent lub importujący spoza UE musi umieścić oznakowanie CE zanim wyroby zostaną wprowadzone do obrotu
- CE nie jest znakiem certyfikacji. Nie jest też znakiem poświadczającym bezpieczeństwo wyrobu ani jego jakość

Dodatkowe informacje na temat certyfikacji CE.
Jeśli chcą Państwo uzyskać dodatkowe informacje na temat oznakowania CE lub otrzymać procedurę oceny zgodności swojego wyrobu z wymogami Unii Europejskiej prosimy o kontakt na: info@ewm1.pl lub tel. 058/ 304 74 30

Praktyczna pomoc przeprowadzenie procedury oznakowania CE

Zespół TDP sp.z o.o. Przygotowała Dorota Leszczyńska, e-mail: info@strefa.ru , tel: 500 666 644

dodano 14.02.2010, żródło: TDP sp. z o.o.

Sposoby reklamy w Internecie. Katalog Stron. Katalog Firm. Jak najlepiej się reklamować

Internet to w obecnych czasach jedno z najpopularniejszych mediów. Liczba Internautów stale się zwiększa. Nic więc dziwnego, że reklama w Internecie stała się jednym z kluczowych sposobów promocji firm.

Jak najlepiej reklamować się w dzisiejszych czasach?
Jakie medium jest najbardziej uniwersalne, najwygodniejsze i najtańsze?

Odpowiedź nasuwa się sama, -sukces handlowy ukrywa się w Internecie.

„Reklama dźwignią handlu” to stare, ale prawdziwe powiedzenie ma zastosowanie w każdym regionie świata.
Firma, która chce sprostać coraz większym wymaganiom społeczeństwa musi być obecna w Internecie. Coraz więcej osób nie szuka w domu książki telefonicznej, a włącza komputer, coraz więcej osób na całym świecie poszukuje informacji bez wychodzenia z domu.
Brak posiadania własnej strony WWW przez firmę postrzegany jest jako nieprzystosowanie do obecnych warunków. Własna strona internetowa to już konieczność, ponieważ takie są oczekiwania klientów, którzy chcą szybkiego dostępu do informacji.
Jednak nawet globalna sieć komputerowa to tylko nośnik informacji, które chcesz przekazać innym. Informacja musi być CZYTELNA.
Wyobraź sobie, że potrzebujesz znaleźć w Chinach producenta materacy. Nie znasz języka chińskiego, a na Twoim monitorze pojawiają się małe krzaczki, z których absolutnie nic nie rozumiesz. To samo jest, jeśli chcesz znaleźć interesującego Ciebie producenta, dostawcę czy odbiorcę poszukiwanego towaru w Rosji lub w WNP. Cyrylica, ograniczenia językowe, specyfika rynku… Właśnie dlatego chcemy zachęcić Cię do umieszczenia informacji o Twojej firmie na naszych witrynach internetowych.

Katalog Firm dla Eksporterów Polskich -www.Strefa.Ru

Katalog Stron dla Eksporterów Polskich -www.ewm24.pl

Reklama w dwujęzycznych katalogach jest doskonałym rozwiązaniem dla firmy eksportowej

dla firmy, która chce zaistnieć zarówno na naszym rynku, jak i u wschodnich sąsiadów w krajach Europy Wschodniej.
Internetowe katalogi to są bogate w dane zbiory informacji na temat firm i prowadzonej przez nie działalności, z każdej dziedziny biznesu. Obecność w takich katalogach, możliwie w największej ich ilości jest tak samo ważna, jak posiadanie własnej strony internetowej. Jeśli prowadzisz firmę, musisz zadbać o to, aby informacja o niej znalazła się w takich katalogach. Dodając stronę www do katalogu przyspieszasz jej rozprzestrzenianie w Internecie.
Przy wpisie do katalogu, który jest wysoko notowany w internetowych wyszukiwarkach, również i wpis Twojej firmy jest wysoko notowany.
Nasze katalogi łączą w sobie możliwości katalogu stron, katalogu firm oraz serwisu ogłoszeniowego. Dzięki temu w jednym miejscu i bez ponoszenia wysokich kosztów można w łatwy i szybki sposób dotrzeć do dużej liczby Internautów posługujących się językiem polskim i rosyjskim. Dodatkowym atutem przy wpisie do katalogu firm jest licznik odwiedzin, który daje Ci rzetelną statystykę.
Wpis do katalogu daje długofalową możliwość dotarcia do wielu odbiorców, w przeciwieństwie do jednorazowej reklamy w gazecie czy w innym medium. Nasze witryny internetowe – dobrze wypozycjonowane - to drzwi dla Twojej firmy stojące otworem na rynki wschodnie
Biorąc pod uwagę jak wielka jest popularność takich katalogów u naszych wschodnich sąsiadów umieszczając dwujęzyczną informację o swojej firmie i o stronie www w naszych katalogach internetowych, stajesz się czytelnym i zrozumiałym kontrahentem dla ogromnego obszaru naszego świata posługującego się językiem rosyjskim.
Dodatkowo oferujemy dla eksporterów maszyn i części zamiennych bezpłatne platformy internetowe w 3 językach

Katalog Maszyn, części, materiałów budowlanych dla Eksporterów -www.marketindustry.pl

Branżowy Katalog Eksporterów Polskich -www.polski-eksport.pl

Zapraszamy do stałej współpracy ! Rynek użytkowników cyrylicy najbliżej nam i posiada ponad 250 mln konsumentów

Zespół TDP sp.z o.o. Przygotowała Marzenna Nowicka, e-mail: info@strefa.ru , tel: 515-961-994

dodano 30.12.2009, żródło: TDP sp.z o.o.

kolejne: 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69



	dodaj Firmę	dodaj Stronę
program partnerski www.ewm24.pl Firmy Strony Wiadomości
Tematy wiadomości	Treść wiadomości
Rosja solidny partner eksportowy Polski Handel Polską-Ukraina, 2009 Współpraca gospodarcza z Rosją. Handel z Rosją Deklaracja CE. Znak CE. Certyfikacja CE Rejestracja stowarzyszenia, fundacji Stowarzyszenia, fundacje, organizacje pozarządowe Certyfikat Gost-R. Jakie są kolory certyfikatów rosyjskich. Certyfikacja Schematy certyfikacji Gost-R w Rosji Oznakowanie CE. Certyfikacja CE Sposoby reklamy w Internecie. Katalog Stron. Katalog Firm. Jak najlepiej się reklamować Polsko - Rosyjskie Aktualności Gospodarcze Redakcja. Strefa.Ru kolejne: 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69	Rosja solidny partner eksportowy Polski Rosja jest trzecim co do wielkości polskim partnerem handlowym w imporcie oraz siódmym w eksporcie - wynika z danych resortu gospodarki. Z Rosji sprowadzamy głównie ropę i gaz ziemny. Z kolei Polska eksportuje tam m.in. artykuły rolno-spożywcze i wyroby chemiczne. Według danych ministerstwa gospodarki, polsko-rosyjskie obroty handlowe w ostatnich latach rozwijały się bardzo dynamicznie. - Od 2000 do 2008 roku można było obserwować wzrostową tendencję polskiego eksportu do Rosji. Obroty handlowe z Rosją spadły jednak w pierwszych miesiącach 2009 r. na skutek światowego kryzysu gospodarczego, spadek handlu międzynarodowego, recesję gospodarczą w Rosji, dewaluację rubla, spadek dochodów realnych Rosjan oraz stosowane przez Rosję m.in. podwyżki ceł - wynika z analizy resortu gospodarki. Od stycznia do października 2009 roku obroty handlowe między Polską a Rosją wyniosły 14 mld 304,5 mln USD. W całym 2008 roku było to 29 mld 462,3 mln USD, a rok wcześniej 20 mld 785,1 mln USD. Nasz kraj jest dla Rosji piątym partnerem handlowym spośród krajów Unii Europejskiej oraz czwartym unijnym eksporterem. Polska eksportuje do Rosji m.in. artykuły rolno-spożywcze, wyroby przemysłu elektromaszynowego, chemicznego, drzewno-papierniczego i metalurgicznego. Proces-Certyfikacja Gost-R odzieży w Rosji. Gost Od stycznia do października 2009 roku eksport wyniósł 4 mld 71,2 mln USD. W całym 2008 roku było to 8 mld 917,3 mln USD, a rok wcześniej 6 mld 432,3 mln USD. Z kolei nasz kraj importuje z Rosji głównie produkty mineralne, w tym ropę naftową i gaz ziemny, ale także wyroby przemysłu chemicznego, metalurgiczne, drewno oraz wyroby z drewna. Od stycznia do października 2009 roku import wyniósł 10 mld 233,3 mln USD. W całym 2008 roku było to 20 mld 545 mln USD. Rok wcześniej wyniósł 14 mld 352,8 mln USD. Najważniejsi partnerzy handlowi w rosyjskim imporcie to: Chiny, Niemcy, Ukraina, USA, Francja, Włochy, Japonia, Białoruś, Republika Korei, Polska, Finlandia, Kazachstan, Wielka Brytania, Holandia. dodano 16.04.2010, żródło: www.money.pl Handel Polską-Ukraina, 2009 Poziom obrotów handlowych Polska -Ukraina.Po rekordowym dla polsko-ukraińskiej wymiany handlowej roku 2008 (mimo widocznych już oznak załamania w IV kwartale), kolejny rok przyniósł drastyczne obniżenie intensywności wzajemnych obrotów towarowych. Według stanu za 11 miesięcy 2009 r. osiągnęły one (w oparciu o dane GUS) poziom 4 153,2 mln USD i były o prawie 51% niższe niż w analogicznym okresie roku poprzedniego. Polski eksport na Ukrainę zmniejszył się (w wyrażeniu dolarowym) o blisko 50% do poziomu 3 112,8 mln USD, a import towarów z Ukrainy spadł o prawie 54%, osiągając wartość 1 040,4 mln USD. Biorąc pod uwagę dynamikę eksportu i importu wyrażoną w euro, to polski eksport na Ukrainę zmniejszył się w okresie styczeń-listopad 2009 o 46% do poziomu 2 246,8 mln EUR, a import spadł o 50,8% i wyniósł 741,4 mln EUR. W przypadku eksportu pewna poprawa sytuacji nastąpiła w drugim półroczu, a właściwie dopiero w październiku i listopadzie - po trzech kwartałach skala spadku eksportu wyrażona w dolarach wynosiła 54,3%, a średnia miesięczna wartość dostaw nie przekraczała 270 mln USD. W samym III kwartale 2009 r. średnia miesięczna wartość dostaw wyniosła 304,1 mln USD, a w październiku i listopadzie już 342,2 mln USD. Było to jednak zjawisko zgodne z ogólnym pozytywnym trendem w Polskim eksporcie pod koniec roku i nie wpłynęło odzyskanie znaczenia ukraińskiego rynku dla dostaw z Polski. Podobna poprawa sytuacji miała miejsce również po stronie importu - na koniec września 2009 r. wyrażony w dolarach spadek importu z Ukrainy wynosił aż 61%, a wartość miesięcznych dostaw wynosiła średnio niespełna 83 mln USD; w październiku i listopadzie 2009 r. średnia wartość dostaw zbliżyła się do 150 mln USD miesięcznie. W 2009 r. Ukraina utraciła pierwszą pozycję w zestawieniu państw, z którymi Polska ma największą nadwyżkę w handlu towarowym. Mimo nadal wysokiego dodatniego salda - po 11 miesiącach 2009 r. 2 072,4 mld USD (1 505,5 mld EUR) - Ukraina wyprzedzona została w tym rankingu przez Wielką Brytanię, Republikę Czeską, Niemcy i Francję. W analogicznym okresie roku poprzedniego nadwyżka wynosiła 3 956,5 mln USD (2 658,4 mln EUR). W strukturze geograficznej polskiego eksportu Ukraina spadła z 8 (styczeń-listopad 2008) na 11 miejsce (styczeń-listopad 2009), a jej udział w polskim eksporcie obniżył się z 3,87% do 2,53%. Pod względem wartości importu Ukraina zajęła dopiero 23 pozycję (o jedno miejsce niżej niż w ubiegłym roku), a jej udział zmniejszył się z 1,16% do 0,77%. Certyfikaty UkrSepro na Ukrainie dla producentów odzieży, mebli. Certyfikacja na Ukrainie Równocześnie zmniejszyło się znaczenie Polski wśród głównych partnerów handlowych Ukrainy. Po 11 miesiącach 2009 r. Polska zajmowała dopiero 7 miejsce w zestawieniu głównych odbiorców ukraińskich towarów (wobec 4 miejsca rok wcześniej), a jej udział zmniejszył się z 3,5% do 3,1%. Pośród głównych dostawców na rynek ukraiński Polska utrzymała co prawda 5 pozycję, jednak jej udział zmniejszył się z 5,1% do 4,9% ukraińskiego importu. W rezultacie Polska utraciła bardzo wysokie trzecie miejsce wśród głównych partnerów handlowych Ukrainy zajmowane w 2008 r. (po Rosji i Niemczech), spadając na piątą pozycję (Polskę wyprzedziły jeszcze Chiny i Kazachstan). Według ukraińskiej statystyki eksport z Ukrainy do Polski wyniósł w okresie styczeń-listopad 2009 r. 1 090,3 mln USD (spadek o 49,8%), import z Polski - 1 962,2 mln USD (spadek o 52,1%). Tym samym nadal prawie 37% polskiego eksportu nie znajduje odzwierciedlenia w ukraińskiej statystyce. Struktura obrotów handlowych Polska-Ukraina Obserwowane załamanie polsko-ukraińskich obrotów towarowych, przyniosło również znaczące zmiany w strukturze eksportu i importu. Po stronie eksportu na Ukrainę w okresie styczeń-listopad 2009 r. zdecydowanie zmalało znaczenie dostaw wyrobów przemysłu elektromaszynowego, których udział zmniejszył się z 34,9% do 23,2%. Stało się to wyłącznie za sprawą załamania dostaw środków transportu (głównie samochodów i ich części), których znacznie zmniejszyło się z 18,1% do 6,4%. Udział maszyn i urządzeń pozostał na poziomie 16,2%. W rezultacie najważniejszą kategorią polskiego eksportu stały się wyroby przemysłu chemicznego - których udział wzrósł z 17,5% do 23,8% (w tym 11,4% przypadło na tworzywa sztuczne i wyroby z kauczuku). Przyczyną wzrostu udziału tej kategorii był relatywnie nieznaczny spadek dostaw artykułów konsumpcyjnych w niej rejestrowanych - kosmetyków, środków piorących, lekarstw itp. Ponownie wzrosło znaczenie eksportu artykułów rolno-spożywczych (przede wszystkim produktów roślinnych, przy dotychczasowym udziale dostaw towarów pochodzenia zwierzęcego), których udział wzrósł z 9,5% do 12,7%. Wyroby hutnicze obniżyły swoje znaczenie z 13,2% do 12,6%, natomiast produkty przemysłu drzewno-papierniczego zwiększyły swój udział z 7,2% do 10,3%. Do 7,3% wzrósł udział eksportu wyrobów przemysłu lekkiego. Eksportu w kategorii produkty mineralne zmniejszył się z 5,6% do 4%. Eksport - Ukraina. Biznes na Ukrainie. Reklama Po stronie importu z Ukrainy najważniejszą kategorią były nadal wyroby metalurgiczne, jednak ich udział zmniejszył się wyraźnie, z 36,3% do 25,5%. Straciły także na znaczeniu (choć w mniejszym stopniu) dostawy produktów mineralnych (głównie rud żelaza; spadek udziału z 24,8% do 22,5%). Artykuły rolno-spożywcze ponownie umocniły swoją pozycję (wzrost z 13,2% do 18,2%), głównie za sprawą wzrostu wartości dostaw gotowych wyrobów spożywczych oraz niewielkiego spadku dostaw w pozycji tłuszcze i oleje. Istotnie zwiększył się także udział wyrobów przemysłu elektromaszynowego z 8,7% do 12,6%, głównie dzięki zaledwie 3-procentowemu spadkowi wartości dostaw maszyn i urządzeń. Wyroby przemysłu chemicznego zmniejszyły swoje znaczenie z 9,5% do 7,6%, a produkty przemysłu drzewno-papierniczego zwiększyły udział z 5,8% do 10,4%, zarówno w efekcie niewielkiego spadku wartości dostaw drewna i wyrobów pokrewnych (9,3% udziału), jak i wzrostu wartości importu produktów przemysłu papierniczego dodano 16.04.2010, żródło: www.kiev.trade.gov.pl Współpraca gospodarcza z Rosją. Handel z Rosją Wg polskiej statystyki Rosja zajmuje trzecią pozycję w handlu zagranicznym Polski. Wg rosyjskiej statystyki celnej Polska jest obecnie piątym partnerem handlowym Rosji spośród państw UE. Polski handel z Rosją. Polska należy do czołówki partnerów handlowych Rosji. Po rekordowo wysokim wyniku dwustronnej wymiany handlowej na koniec 2008 r. -ponad 30 mld USD (przy dynamice 151,8), w 2009 r. nastąpił gwałtowny spadek dynamiki obrotów handlowych. Na tle zaobserwowanego w ciągu ostatnich jedenastu miesięcy 2009 r. ogólnego spadku wymiany handlowej Rosji (o 40%), spadek polsko-rosyjskich obrotów handlowych w skali roku był tym samym niewiele głębszy. Spadek rosyjskiego eksportu wyniósł 42,1%, importu 42,5%. Polsko-rosyjskie obroty handlowe. Biznes z Rosją Polsko-rosyjskie obroty handlowe w okresie styczeń-listopad 2009 r. wyniosły w ujęciu wartościowym wg polskiej statystyki 15,9 mld USD, wg rosyjskiej 14,8 mld USD, w tym odpowiednio polski eksport 4,5 mld USD (3,7), import 11,4 mld USD (11,1). Proces-Certyfikacja towarów w Rosji. Gost-R Saldo obrotów handlowych pozostaje w dalszym ciągu niekorzystne dla Polski i w ww. okresie wynosiło ponad 7 mld USD. Oznacza to, że Rosja, której udział w eksporcie Polski stanowił w 2009 r. 3,7%, a w imporcie 8,6%, kreowała 1/5 deficytu w polskim handlu zagranicznym. Głównymi towarami eksportowymi Polski do Rosji są wyroby elektromaszynowe 22,7%. Największy spadek w porównaniu z 2008 r., kiedy to udział w eksporcie wynosił ok. 36%, produkty przemysłu chemicznego 17%, wyroby metalurgiczne 5,4%, drzewno-papiernicze 11% oraz rolno spożywcze, których udział w ogólnym eksporcie z Polski w 2009 r. wzrósł z ok. 9,8% do ok. 23,2%, w tym przede wszystkim produkty pochodzenia roślinnego (wzrost z 4,7% do 13,5%). Spadek importu z Polski związany był przede wszystkim ze spadkiem popytu wynikającym ze zjawisk kryzysowych. Katalog www.Polski-Eksport.RU. Dodaj firmę -skuteczny handel z Rosją Zjawiska te pogłębiły się jednak, w związku ze znacznym ograniczeniem skali kredytów, w tym dla importerów, oraz w związku z ponad 30% dewaluacją rubla w I kw. 2009 r. W polskim imporcie z Rosji dominują dostawy ropy naftowej i gazu ziemnego, które stanowią ok. 75,0% importu. Inne ważniejsze grupy towarowe to: wyroby metalurgiczne (4,0%) oraz wyroby chemiczne (3,7%). Spadek rosyjskiego eksportu w 2009 r. wynikał z koniunktury na światowym rynku oraz spadku cen ropy naftowej i gazu ziemnego. Jak zareklamować towary w Rosji. Reklama oferty eksportowej w Rosji Od połowy 2009 r. obserwuje się stabilizację kursu rubla w przedziale ok. 29-30 RUB/1 USD i 40-42 RUB/1EUR. W III i IV kw. 2009 r. spadek dwustronnych obrotów handlowych przestał się pogłębiać a jego dynamika utrzymuje się na stosunkowo stałym poziomie. W 2009 r. największymi regionalnymi odbiorcami polskich towarów w Rosji była Moskwa -52%, Obwód Moskiewski -13%, Obwód Kaliningradzki -10%, oraz Sankt-Petersburg – 9%. Do ww. podmiotów FR w okresie styczeń-wrzesień 2009 r. eksportowano ok. 84% polskiej produkcji. W 2009 r. największymi regionalnymi eksporterami FR do Polski była Moskwa – 80%1, Obwód Leningradzki – 9%, Obwód Permski - 4%, Sankt Petersburg - 3% Rosyjskie służby celne nie podają informacji nt. miejsca pochodzenia eksportowanych za granicę produktów. Moskwa bardzo często bywa jedynie miejscem ich tranzytu. Jak zarejestrować firmą w Rosji. Własna firma w Rosji za ok 10 dni Uwzględniając powyższe dane, do największych partnerów handlowych Polski wśród rosyjskich regionów należą: Moskwa, Sankt Petersburg, Obwód Moskiewski, Obwód Kaliningradzki, Leningradzki, Republika Tatarstan, Republika Baszkiria, Obwód Tiumeński, Obwód Samarski oraz Kiemerowski -Kuzbas dodano 11.04.2010, żródło: www.matrioszka.com Deklaracja CE. Znak CE. Certyfikacja CE Obowiązek znakowania symbolem CE większości urządzeń lub podzespołów stosowanych w chłodnictwie i klimatyzacji istnieje w naszym kraju już prawie dwa lata. Mimo, że przepisy z zakresu bezpieczeństwa instalacji i urządzeń są dosyć jednoznaczne, to cały czas zdarzają się nieporozumienia, zwłaszcza między inwestorami a firmami serwisowymi lub handlowymi dotyczące montowanych lub sprzedawanych urządzeń i przedstawiania odpowiednich deklaracji. Istotnym aktem prawnym w tej dziedzinie jest Polska Norma PN-EN 378 ze stycznia 2002, oraz rozporządzenie wdrażające w Polsce zasady określone w dyrektywie Komisji Europejskiej 97/ 23/EWG w sprawie urządzeń ciśnieniowych. Niniejsze opracowanie przedstawia podstawowe obowiązki producentów urządzeń chłodniczych, wynikające z konieczności stosowania znaku CE, opisuje zasady kategoryzacji urządzeń ciśnieniowych, wspomina o warunkach i trybie dokonywania oceny zgodności CE urządzeń ciśnieniowych, oraz wymienia podstawowe obowiązki producenta i sposób znakowania urządzeń. Deklaracja CE. Obrót towarów w Unii Europejskiej Podstawę rozwoju rynku wewnętrznego Wspólnoty Europejskiej stanowi wolna wymiana towarów i usług. Zgodnie z art. 100a Układu Wspólnotowego, należy zapewnić wysoki poziom ochrony konsumenta w obszarach zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska. W celu ujednolicenia przepisów prawa na całym obszarze Unii Europejskiej, Rada i Parlament Wspólnoty wydają dyrektywy. Są one aktami nadrzędnymi wobec aktów prawnych państw członkowskich, a zapisane w nich zasady muszą być przeniesione do prawodawstwa krajowego. Tak wprowadzone jednolite zasady obowiązujące na terenie całej Unii, umożliwiają obrót towarami i usługami o podobnym standardzie bezpieczeństwa. Standard ten potwierdzony jest identycznymi procedurami sprawdzającymi we wszystkich krajach. W Polsce zasady i procedury określone w tej dyrektywie zostały wprowadzone ustawą z dn. 30.08.2002 r. o systemie zgodności (Dz.U. Nr 166, Poz. 1360). Najnowszym aktem wykonawczym do tej ustawy jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. nr 263 z 30 grudnia 2005). Rozporządzenie to obowiązuje od 1 stycznia 2006 roku, jednocześnie straciło moc Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 8 maja 2003. Rozporządzenie określa, że dla każdego produktu, urządzenia i maszyny, podlegającego pod co najmniej jedno z rozporządzeń wdrażających dyrektywy Parlamentu Europejskiego, producent musi sporządzić deklarację zgodności CE, a produkty oznakować znakiem CE. Deklaracja zgodności CE oraz znak CE stanowią prawnie wiążące przyrzeczenie producenta, iż jego produkt odpowiada stosownej dyrektywie, oraz zostały spełnione procedury oceny zgodności. Parlament Europejski przyjął ponad 20 dyrektyw dotyczących różnych obszarów. Producentów urządzeń chłodniczych obowiązują następujące: Dyrektywa CE w sprawie maszyn 89/392/EWG, dyrektywa w sprawie urządzeń ciśnieniowych 97/23/EWG, Dyrektywa w sprawie urządzeń niskiego napięcia 73/23/EWG, dyrektywa w sprawie kompatybilności elektromagnetycznej 89/336/EWG Pierwsza liczba w nazwie dyrektywy oznacza rok jej wydania, druga -numer bieżący. Dyrektywy zawierają proste, ogólne zapisy. Szczegółowe dane można znaleźć w normach krajowych, bądź przepisach zharmonizowanych. W Polsce są to Polskie Normy PN, PN-EN, przepisy o bezpieczeństwie i eksploatacji UDT, normy branżowe, itp. Profesjonalna pomoc przeprowadzenie procedury oznakowania CE. Certyfikacja CE Certyfikacja CE. Zasady klasyfikacji urządzeń ciśnieniowych Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (dalej zwane Rozporządzeniem MG) odnosi się do konstrukcji, produkcji i oceny zgodności urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych o dopuszczalnym ciśnieniu roboczym większym niż 0,5 bar. Ciśnienie rozumiane jest zawsze, jako nadciśnienie powyżej ciśnienia atmosferycznego. Urządzeniami ciśnieniowymi są pozostające pod ciśnieniem zbiorniki, rurociągi, osprzęt zabezpieczający oraz osprzęt ciśnieniowy. Certyfikacja Gost-R Rosji dla maszyn chłodniczych, materiałów budowlanych Podział urządzeń ciśnieniowych W celu oceny zgodności z Rozporządzeniem MG urządzenia ciśnieniowe podzielono na kategorie od I do IV, zależnie od ciśnienia, objętości (lub średnicy) oraz zastosowanego płynu. Płyny zostały podzielone na dwie grupy: grupa 1– niebezpieczne (np. propan, NH3) grupa 2– pozostałe (np. HCFC, HFC) W zależności od kategorii urządzenia, stosuje się różne procedury oceny zgodności (dla urządzeń kategorii I procedura jest najprostsza). Urządzenia ciśnieniowe nie zawsze podlegają Rozporządzeniu MG. Taki przypadek ma miejsce gdy: - wyrób jest sklasyfikowany jako wykonany zgodnie z uznaną praktyką inżynierską. Wówczas musi posiadać tabliczkę znamionową producenta i instrukcję obsługi. Nie może być oznakowany znakiem CE. - urządzenie podlega najwyżej pod kategorię I i objęte jest jednocześnie Rozporządzeniem MG w sprawie urządzeń niskiego napięcia lub maszyn. Dotycząca go deklaracja CE nie może zawierać oświadczenia dotyczącego zgodności CE o urządzeniach ciśnieniowych, a jedynie o zgodności CE w sprawie niskiego napięcia lub maszyn. - w urządzeniu ciśnienie nie stanowi istotnego czynnika konstrukcyjnego. Są to silniki, pompy, sprężarki. Wyjątków jest więcej, jednak branży chłodniczej dotyczą tylko powyższe. Dla reszty urządzeń ciśnieniowych stosowane jest Rozporządzenie MG i zgodnie z nim dokonywana jest odpowiednia kategoryzacja. Certyfikacja UkrSepro na Ukrainie dla producentów polskich Kategoryzacja wybranych elementów urządzeń chłodniczych zgodnie z Rozporządzeniem MG W technice chłodniczej mamy do czynienia nie tylko z urządzeniami ze znakiem CE nadanym w oparciu o Rozporządzenie MG w sprawie urządzeń ciśnieniowych, lecz również w oparciu o inne rozporządzenia, np. w sprawie urządzeń niskiego napięcia. Otrzymują one wtedy deklarację CE zgodną z rozporządzeniem w sprawie urządzeń niskiego napięcia. Wyjątkiem są również urządzenia skategoryzowane jako wytwarzane w zgodzie z uznaną praktyką inżynierską lub I kategorią i jednocześnie podlegające dyrektywie niskonapięciowej (RM §2 ust. 6 lit. c). Są to: -otwarte i półhermetyczne sprężarki tłokowe i śrubowe; -zestawy skraplające traktowane jako zespół urządzeń ciśnieniowych I kategorii; -wentylatorowe chłodnice powietrza, traktowane jako rurociągi I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x DN < 3500; - małe hermetyczne sprężarki tłokowe lub typu „scroll”, traktowane jako zbiorniki I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x V < 200; -zawory kulowe, ręczne zawory odcinające, zawory typu „rotalock” wzierniki kontrolne poziomu cieczy, regulatory Ciśnienia, traktowane jako osprzęt ciśnieniowy I kategorii, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje DN < 32 -zawory elektromagnetyczne, termostatyczne zawory rozprężne (uwaga j.w.); - filtry osuszacze i filtry blokowe, traktowane jako zbiorniki wykonane według uznanej praktyki inżynierskiej, jeśli dla czynników chłodniczych z grupy 2 występuje PS x V < 50; - regulatory poziomu oleju (uwaga j.w.). Urządzenia ciśnieniowe o objętości V < 1,8 l lub średnicy nominalnej DN < m są klasyfikowane jako wykonywane zgodnie z uznaną praktyką inżynierską. Ocena zgodności CE według Rozporządzenia Przed wystawieniem deklaracji zgodności i przyznaniem znaku CE maszynie, podzespołowi lub urządzeniu, należy dokonać oceny zgodności. Odbywa się ona zależnie od kategorii urządzenia ciśnieniowego, według modułów lub ich kombinacji, z uwzględnieniem skali produkcji. Moduł, to zestaw wymagań, które musi spełnić producent. Opisuje on procedury postępowania i zakres obowiązkowych czynności, jakie musi wykonać wytwórca. Mogą to być zalecenia dotyczące dokumentacji technicznej, wewnętrznej kontroli technicznej, wewnętrznej kontroli produkcyjnej, pobierania próbek produkcyjnych do przebadania, zapewnienia jakości produkcji itp. Szczegółowy zakres zadań ujętych w poszczególnych modułach można znaleźć w Procedurach Oceny Zgodności ( Dziennik Ustaw Nr 99, załącznik nr 3 z roku 2003). Są one rozdzielone między producenta, a właściwą jednostkę notyfikowaną, czyli instytucję upoważnioną do przeprowadzania odpowiednich kontroli i badań, wystawiania kopii europejskiego uznania materiałów, wysyłania tych kopii do Komisji Europejskiej i państw członkowskich itd. Certyfikaty rosyjskie Gost-R w Rosji dla eksporterów dodano 27.03.2010, żródło: www.klimatyzacja.pl Rejestracja stowarzyszenia, fundacji W celu zarejestrowania stowarzyszenia komitet założycielski musi złożyć wniosek o rejestrację do sądu rejestrowego. Sąd rejestrowy to wydział gospodarczy sądu gospodarczego, znajdujący się przy sądzie rejonowym. W chwili obecnej istnieje 27 wydziałów KRS. Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny, każdy ma prawo dostępu do zawartych w nim danych. W Krajowym Rejestrze Sądowym istnieją trzy rodzaje rejestrów: 1. rejestr przedsiębiorców, 2. rejestr dłużników niewypłacalnych, 3. rejestr stowarzyszeń, fundacji oraz innych organizacji społecznych i zawodowych. Wniosek o rejestrację stowarzyszenia składany jest na specjalnym formularzu do którego muszą być dołączone następujące załączniki (również na specjalnych formularzach): Lista członków założycieli, na której będą umieszczone ich imiona, nazwiska, rok urodzenia, miejsce zamieszkania oraz własnoręczny podpis Informacje o zarządzie i organie kontroli wewnętrznej (o ile władze stowarzyszenia zostały już wybrane). Ponadto, do wniosku o rejestrację składamy inne niezbędne dokumenty: Statut stowarzyszenia, Protokół z wyboru komitetu założycielskiego oraz informacje o adresie tymczasowym stowarzyszenia. Wniosek o założenie stowarzyszenia oraz inne niezbędne formularze możesz znaleźć na stronach internetowych Ministerstwa Sprawiedliwości www.ms.gov.pl Pamiętaj! Wszystkie dokumenty wraz z wnioskiem i załącznikami powinny być podpisane przez wszystkich założycieli stowarzyszenia i złożone w sądzie w liczbie dwóch egzemplarzy (sąd wymaga czasem dwóch egzemplarzy ze względu na to, że komplet tych dokumentów musi przesłać do organu nadzorującego stowarzyszenie). Wszystkie dokumenty powinny być oryginałami lub kopiami notarialnie poświadczonymi. Zgłoszenie stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego jest wolne od opłat. Jeżeli jednak będziemy potrzebowali odpisu z rejestru, w celu uzyskania numeru statystycznego REGON lub założenia konta bankowego, za każdy odpis zapłacimy obecnie 60 zł. Rejestracja przez sąd rejestrowy równoznaczna jest z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego i od momentu zarejestrowania przez KRS stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może podejmować różnorodne czynności prawne. Sąd powinien rozpatrzyć wniosek o rejestrację niezwłocznie, maksymalnie ma na to 3 miesiące. Jeżeli jednak wniosek będzie zawierał uchybienia formalne np. nie będzie wszystkich podpisów członków założycieli, albo we wniosku nie będzie wskazana tymczasowa siedziba stowarzyszenia, sąd może wezwać do usunięcia tych uchybień, a wtedy termin dokonania wpisu może się wydłużyć. Zanim sąd rejestrowy wyda postanowienie o rejestracji stowarzyszenia, bada czy jego statut jest zgodny z prawem. Z wnioskiem o założenie stowarzyszenia wraz z pozostałymi dokumentami musi zapoznać się także starosta powiatowy (lub prezydent miasta na prawach powiatu), który będzie nadzorował działania stowarzyszenia jako tzw. organ nadzorujący. Podobnie jak sąd, organ nadzorujący sprawdza czy organizacja została założona zgodnie z prawem i czy jej statut jest zgodny z przepisami prawa. Organ nadzorujący ma na to 14 dni. Po stwierdzeniu przez sąd zgodności statutu z przepisami prawa oraz stwierdzeniu, że założyciele stowarzyszenia spełniają niezbędne warunki, sąd wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia. Warto pamiętać, że za każdym razem gdy stowarzyszenie będzie chciało wprowadzić jakiekolwiek zmiany w statucie, trzeba będzie zawiadomić o tym sąd rejestrowy, składając odrębny wniosek o zmianę danych. Sąd po rozpatrzeniu wniosku o rejestrację i pozostałych dokumentów, może zdecydować o odmowie dokonania rejestracji. Przyczyną odmowy może być niespełnienie przez stowarzyszenie warunków określonych w ustawie Prawo o stowarzyszeniach. Wydając postanowienie o odmowie dokonania rejestracji sąd referendarski musi podać w orzeczeniu przyczynę wydania takiego postanowienia. W takiej sytuacji wnioskodawcom przysługuje skarga do sądu rejestrowego w ciągu 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Gdyby sąd nadal podtrzymywał postanowienie o odmowie rejestracji, wnioskodawcom przysługuje skarga do sądu okręgowego. Czy stowarzyszeniu potrzebny jest majątek? Stowarzyszenie nie potrzebuje majątku aby zacząć funkcjonować, jednak żeby realizować swe cele, nierzadko będzie potrzebowało środków finansowych. Istnieje kilka sposobów na pozyskiwanie funduszy. Wymienimy najważniejsze z nich: Składki członkowskie -to najpopularniejszy sposób, często jednak niewystarczający Darowizny, spadki, zapisy - ponieważ stowarzyszenie posiada osobowość prawną, tak samo jak osoba fizyczna może zostać obdarowana przez osobę prywatną lub instytucję. Darczyńca może odliczyć od dochodu przekazaną sumę w zeznaniu podatkowym. Osoby fizyczne mogą dokonywać odliczeń do wysokości 350 złotych, a osoby prawne do 10 proc. dochodu. Może również otrzymywać środki finansowe lub rzeczowe w drodze dziedziczenia Zbiórki publiczne Działalność gospodarcza -stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, jednak dochód uzyskiwany przez stowarzyszenie może być przeznaczony wyłącznie na realizację celów statutowych stowarzyszenia. Dochód nie może być przeznaczony na wynagrodzenie członków stowarzyszenia. Dotacje - stowarzyszenie może otrzymywać od organów administracji publicznej państwowej i samorządowej dotacje, czyli wsparcie finansowe. Jednak, żeby móc dostać taką dotację, stowarzyszenie musi wziąć udział w konkursie organizowanym przez gminy (wójta, burmistrza) lub powiat na najlepszy projekt z zakresu realizacji tego zadania przez gminę, powiat lub województwo. (O tym jak otrzymać dotacje na realizację zadania piszemy w tekście G5 - "Działalność pożytku publicznego"). Kto i jak nadzoruje stowarzyszenie? Pomimo tego, że stowarzyszenia są instytucjami samodzielnie określającymi swoje cele i sposoby działania, muszą one funkcjonować zgodnie z prawem, a instytucją powołaną do nadzorowania stowarzyszeń są starostowie lub prezydenci miast w przypadku miast na prawach powiatu. W ramach swych uprawnień nadzorczych starosta może kontrolować działania stowarzyszenia np. domagać się odpisów uchwał walnego zgromadzenia członków, a w razie stwierdzenia, że podejmowane działania są niezgodne z prawem lub naruszają postanowienia statutu może domagać się usunięcia nieprawidłowości, wprowadzenia stosownych zmian lub nawet wystąpić do sądu o rozwiązanie stowarzyszenia. Zanim jednak stowarzyszenie zostanie rozwiązane przez sąd, organ nadzorujący może udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia i domagać się zmian w sposobie działania organizacji. Rozwiązanie stowarzyszenia Stowarzyszenie może być rozwiązane w różnorodny sposób. Decyzja o rozwiązaniu stowarzyszenia zależy przede wszystkim od woli członków stowarzyszenia, a sposób rozwiązania stowarzyszenia musi być przewidziany w statucie. O rozwiązaniu stowarzyszenia decyduje najczęściej walne zgromadzenie, jako najwyższa władza stowarzyszenia. Stowarzyszenie może być również rozwiązane postanowieniem sądu, gdy organ nadzorujący stwierdzi, że stowarzyszenie w sposób rażący lub uporczywy narusza prawo lub statut. Jednak organ nadzorujący chcąc rozwiązać stowarzyszenie musi udowodnić, że nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnie z prawem lub statutem. Obowiązujące ustawy 1. Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 885). 2. Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 1997 r. nr 121, poz. 769). 3. Ustawa z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz.U. z 1933 r. nr 22, poz. 162). 4. Ustawa z dnia 23 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2003 r. nr 96, poz. 873). Uwaga! Wszystkie ustawy możesz znaleźć na stronie internetowej Sejmu Rzeczypospolitej www.sejm.gov.pl. dodano 22.03.2010, żródło: www.pracakariera.pl Stowarzyszenia, fundacje, organizacje pozarządowe Organizacje pozarządowe są to instytucje zakładane przez samych obywateli, dla wyrażenia swoich potrzeb, aspiracji, udzielania sobie nawzajem pomocy, propagowania swoich idei i przekonań lub po prostu rozwijania swoich zainteresowań i pasji. Tę wolność zrzeszania się obywateli zapewnia Konstytucja RP. Istnieje wiele rodzajów organizacji pozarządowych: partie polityczne, związki zawodowe, organizacje pracodawców i wiele innych. Jednak organizacjami pozarządowymi, które najpełniej urzeczywistniają ideę społeczeństwa obywatelskiego są stowarzyszenia i fundacje. W tym tekście podpowiemy Ci jak założyć stowarzyszenie. Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. (Dz.U. nr 96, poz. 873) o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zdefiniowała organizacje pozarządowe jako niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia. Stowarzyszenie czy fundacja Rodzaj organizacji pozarządowej jaką będziecie zakładali zależy od tego jakie cele Wam przyświecają i jakimi możliwościami dysponujecie. Do założenia fundacji niezbędny jest kapitał. Założyciel fundacji czyli fundator przeznacza część swego majątku na realizację pewnych celów społecznych, a także ustala statut i sposób realizacji przyjętych celów. W stowarzyszeniu zaś najważniejsi są sami jego członkowie, którzy zrzeszają się, aby realizować wspólne cele. Ponadto, do założenia stowarzyszenia nie jest potrzebny żaden majątek. Założenie stowarzyszenia jest łatwiejsze z formalnego punktu widzenia niż założenie fundacji. Jednym z argumentów przemawiającym za założeniem stowarzyszenia jest fakt, że nie musi ono sporządzać rocznego sprawozdania ze swej działalności. Ponadto, stowarzyszenia w przeciwieństwie do fundacji mają prawo zabierania głosu w sprawach publicznych. Kto może założyć stowarzyszenie Stowarzyszenie mogą założyć osoby pełnoletnie, które posiadają pełną zdolność do czynności prawnych. Osoby małoletnie (czyli od 16 do 18 lat), chociaż nie mogą samodzielnie zakładać stowarzyszenia, mogą do nich należeć. Mogą samodzielnie wybierać władze stowarzyszenia uczestnicząc w walnym zgromadzeniu członków stowarzyszenia. Niepełnoletni mogą być wybierani do władz stowarzyszenia pod warunkiem jednak, że w zarządzie oraz w organie kontroli wewnętrznej (który zwykle nosi nazwę komisji rewizyjnej) większość stanowić będą osoby pełnoletnie. Jeżeli jednak nie posiadasz ukończonych 16 lat, również możesz zostać członkiem stowarzyszenia, ale wcześniej musisz uzyskać zgodę rodziców. Nie możesz jednak uczestniczyć w walnym zgromadzeniu członków i nie masz możliwości wybierania władz stowarzyszenia. Wyjątkiem są sytuacje, w których jednostka organizacyjna stowarzyszenia gromadzi samych małoletnich. Wtedy mogą oni korzystać ze wszystkich uprawnień, jakie przysługują dorosłym członkom stowarzyszenia, jednak tylko w zakresie wyboru władz tej jednostki. Prawo do założenia stowarzyszenia przysługuje zarówno obywatelom polskim, jak i cudzoziemcom. Cudzoziemcy, aby założyć stowarzyszenie muszą posiadać stałe zameldowanie na terytorium naszego kraju. Cudzoziemcy, którzy nie mieszkają stale w Polsce, mogą jednak należeć do różnych stowarzyszeń, o ile założyciele stowarzyszenia będą tego chcieli i taką możliwość uwzględnią w statutach swoich stowarzyszeń. Rodzaje stowarzyszeń Zanim podejmiecie decyzję o założeniu stowarzyszenia należy zastanowić się, jakie cele Wam przyświecają i jakimi metodami będziecie je realizować. Od tego zależy bowiem wybór formy stowarzyszenia. Wyróżnia się bowiem dwa typy stowarzyszeń: Stowarzyszenia rejestrowe, Stowarzyszenia zwykłe. Stowarzyszenia rejestrowe są najpopularniejszą formą stowarzyszeń. Posiadają one osobowość prawną, dzięki czemu mogą nabywać prawa i obowiązki. W praktyce oznacza to, że stowarzyszenie takie będzie mogło podpisywać umowy o wynajem lokalu, umowy o dzieło, umowę o pracę, gdy będzie chciało zatrudnić pracowników, a także posiadać własne konto bankowe. Stowarzyszenie, które posiada osobowość prawną jest bardziej wiarygodne i chociaż założenie stowarzyszenia rejestrowego niesie też ze sobą pewne obowiązki (np. konieczność dokonania rejestracji przez sąd), to może ono prowadzić wszechstronną działalność i w pełni realizować swoje cele. Stowarzyszenie zwykłe ma bardziej nieformalny charakter. Nie posiada osobowości prawnej, a do jego założenia wystarczają trzy osoby (wg zasady tres faciunt collegium - czyli "trzej stanowią kolegium"). Stowarzyszenie zwykłe może być czasem pierwszym krokiem do założenia stowarzyszenia rejestrowego. Od stowarzyszenia rejestrowego różni się bardzo nieformalną strukturą, brakiem osobowości prawnej oraz możliwością pozyskiwania środków materialnych wyłącznie ze składek członkowskich. Stowarzyszenie zwykłe założyć mogą trzy osoby, które na wspólnym zebraniu uchwalą regulamin działalności, zdecydują o nazwie stowarzyszenia, o jego siedzibie i wybiorą swojego przedstawiciela. Następnie, stowarzyszenie musi przesłać te informacje do starosty. Jeżeli w trakcie 30 dni od momentu otrzymania informacji o założeniu stowarzyszenia, nie zostanie ono powiadomione o zakazie działalności, może rozpocząć funkcjonowanie. Stowarzyszenie rejestrowe* Aby założyć stowarzyszenie rejestrowe musi zebrać się przynajmniej 15 osób (tzw. zebranie założycielskie). Muszą one podjąć uchwałę o powołaniu stowarzyszenia, uchwalić statut oraz wybrać komitet założycielski. Osoby, które zbiorą się na pierwszym zebraniu są członkami założycielami stowarzyszenia i do ich decyzji należy wybór komitetu przedstawicielskiego oraz uchwalenie statutu stowarzyszenia. Na zebraniu założycielskim musi zostać sporządzona lista obecności wszystkich członków założycieli, na której muszą być podane oprócz imion i nazwisk również dane dotyczące daty i miejsca urodzenia, oraz własnoręczne podpisy wszystkich założycieli. Statut stowarzyszenia jest aktem prawnym, który "tworzy" stowarzyszenie. W statucie muszą się znaleźć wszystkie informacje dotyczące nazwy stowarzyszenia, struktury organizacyjnej i sposobu wyboru władz. Statut musi również wymieniać cele dla jakich powoływane jest stowarzyszenie oraz wskazywać sposoby ich realizacji. W treści statutu powinny znajdować się obowiązkowo następujące elementy: Nazwa stowarzyszenia, odróżniająca je od innych stowarzyszeń, organizacji i instytucji, Teren działania i siedziba stowarzyszenia Cele i sposoby ich realizacji Sposób nabywania i utraty członkostwa, przyczyny utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki członków Władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje Sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych, a także warunki ważności jego uchwał Sposób uzyskiwania środków finansowych oraz ustanawiania składek członkowskich Zasady dokonywania zmian statutu Sposób rozwiązania się stowarzyszenia. Sposób, w jaki członkowie stowarzyszenia będą decydowali o tym, kto może należeć do stowarzyszenia i w jaki sposób będą czerpane fundusze niezbędne do jego działania, pozostawia się członkom stowarzyszenia. Pamiętać należy, że prawo polskie zabrania zakładania takich stowarzyszeń, w których członkowie są zmuszeni do bezwzględnego posłuszeństwa wobec władz stowarzyszenia. Uwaga! Jeżeli będziecie chcieli, aby założone przez Was stowarzyszenie mogło ubiegać się o status organizacji pożytku publicznego, wówczas statut stowarzyszenia musi zawierać jeszcze dodatkowe postanowienia. Do najważniejszych możemy zaliczyć konieczność prowadzenia przez taką organizację pożytku publicznego działalności wyłącznie na rzecz ogółu społeczności lub określonej grupy podmiotów pod warunkiem jednak, że grupa ta jest wyodrębniona ze względu na szczególnie trudną sytuację życiową lub materialną w stosunku do reszty społeczeństwa. Ponadto, działalność ta musi być wyłączną i jedyną działalnością organizacji pozarządowej. (Na ten temat więcej informacji znajdziesz w tekście G5 - "Działalność pożytku publicznego"). Ponadto, stowarzyszenie, które zamierza tworzyć terenowe jednostki organizacyjne, jest zobowiązane określić w statucie strukturę organizacyjną i zasady tworzenia tych jednostek. Po uchwaleniu statutu przyszli członkowie stowarzyszenia zebrani na pierwszym posiedzeniu muszą wybrać komitet założycielski. Zadaniem komitetu założycielskiego jest dokonywanie wszelkich czynności niezbędnych do zarejestrowania stowarzyszenia. Na zebraniu założycielskim musi również zostać sporządzony protokół z wyboru członków komitetu założycielskiego. Stowarzyszenie zobowiązane jest również do posiadania następujących organów wewnętrznych: walnego zgromadzenia wszystkich członków stowarzyszenia - które jest najwyższą władzą stowarzyszenia. Podjęte w głosowaniu uchwały są wiążące dla pozostałych organów stowarzyszenia: zarządu i organu kontroli wewnętrznej. zarządu - który jest organem wykonawczym, wieloosobowym, reprezentującym stowarzyszenia we wszystkich czynnościach podejmowanych na zewnątrz organu kontroli wewnętrznej - który powinien być organem kolegialnym np. komisja rewizyjna albo jednoosobowym, jak na przykład skarbnik Należy również pamiętać, że uchwała o powołaniu organów wewnętrznych może zostać podjęta już po zarejestrowaniu stowarzyszenia. dodano 22.03.2010, żródło: www.pracakariera.pl Certyfikat Gost-R. Jakie są kolory certyfikatów rosyjskich. Certyfikacja Certyfikat zgodności Gost-R jest to dokument Ministerstwa Metrologii i Standartyzacji Federacji Rosyjskiej, który potwierdza zgodność produkcji wymogom jakości i bezpieczeństwa, ustalonymi dla danej produkcji obowiązującymi standardami i regułami, - Gost, Gost-R, ISO, Gost-R i innne. Od niedawna Ministerstwa Metrologii i Standartyzacji Federacji Rosyjskiej zmieniło nazwę na Rostechregulirowanie FR, które nadzoruje przebieg procesów certyfikacji Gost-R w Rosji Certyfikaty Gost-R Rosji. Certyfikacja -maszyn i materiałów budowlanych Certyfikaty Zgodności Gost-R wydawane są po dokonaniu certyfikacji w Rosji przez Organy Certyfikujące akredytowane przez Rostechregulirovaniye i działające w jego imieniu. Wydanie certyfikatów zgodności Gost-R w Rosji odbywa się na podstawie przeprowadzanej oceny technicznej produktów w celu zapewnienia ich zgodności z przepisami bezpieczeństwa Rosji. Procedura oceny w trakcie certyfikacji w Rosji, może zawierać ocenę dokumentacji technicznej, audytu zakładów produkcyjnych i inspekcji procesu produkcyjnego, pobierania próbek, analizy, badań dokonywanych przez akredytowane laboratoria Gost-R Rosji. Certyfikacja w Rosji wyrobów przemysłu lekkiego W trakcie certyfikacji Gost-R w Rosji, organ certyfikujący w Rosji może dokonać oceny prawidłowości naniesienia obowiązującej informacji o wyrobach certyfikowanych, oraz poprawności tłumaczeń, a także udzielić wskazówek co do tłumaczeń technicznych i oznakowania produktów do eksportu do Rosji. Certyfikacja w Rosji Certyfikat zgodności Gost-R na produkcję może być wydany tylko przy niezbędnych dla danej produkcji, dodatkowych certyfikacyjnych dokumentach: wspomniane wcześniej Świadectwo sanitarno-epidemiologiczne, Świadectwo weterynaryjne, certyfikat bezpieczeństwa pożarowego. Do treści certyfikatu zgodności Gost-R są wnoszone numery wymienionych dodatkowych dokumentów certyfikacyjnych. Certyfikacja Gost-R w Rosji może nosić jak obowiązkowy, tak i dobrowolny charakter certyfikacji. Certyfikacja Gost w Rosji dla producentów opakowań, maszyn do pakowania Certyfikaty rosyjskie Gost-R dla odróżnienia oznaczono kolorami: Żółty certyfikat Gost-R certyfikat dla wyrobów podlegających obowiązkowej certyfikacji w Rosji. Certyfikacja Gost-R obowiązkowa wykonywana jest poprzez procedurę certyfikacji ustaloną poprzez organ certyfikujący w Rosji. Błękitny certyfikat Gost-R certyfikat dla wyrobów, które nie weszły w wykaz produkcji, podlegającej obowiązkowej certyfikacji w Rosji. Taką produkcję można certyfikować na dobrowolnych zasadach i zawsze warto to dokonać, gdyż ułatwi się droga do importerów i dystrybutorów rosyjskich Zapraszamy eksporterów polskich. Procedura certyfikacji w Rosji od 10 dni, e-mail: info@strefa.ru Certyfikacja w Kaliningradzie. Certyfikat rosyjski Gost dodano 16.03.2010, żródło: www.polski-eksport.ru Schematy certyfikacji Gost-R w Rosji Proces certyfikacji Gost-R w Rosji odbywać może według jednego z określonych schematów procedury certyfikacji. Wybór schematu certyfikacji dokonuje organ certyfikacji Gost-R na podstawie przedstawionych dokumentów do certyfikacji produkcji zagranicznego producenta lub dostawcy. Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji -9. Jest to uproszczony schemat certyfikacji dla jednostkowych typów albo niedużych partii. W danym przypadku certyfikat rosyjski wystawia się na podstawie deklaracji producenta o zgodności wymaganym standardom, normam rosyjskim z dołączanymi do niej dokumentami, potwierdzającymi zgodność produkcji ustalonym normatywnym wymaganiom Rosji. Mogą być to protokoły prób, certyfikat jakości ISO 9001, inne. Przy określeniu i wykorzystaniu danego schematu certyfikacji w Rosji, nie przeprowadza się prób. Certyfikaty Gost-R Rosji dla producentów odzieży, mebli. Certyfikacja w Rosji Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji 2. Schemat certyfikacji 7 Jest to certyfikacja w Rosji „na kontrakt". Certyfikacja rosyjska na kontrakt - stosuje się dla produkcji wwożonej partiami w ciągu określonego okresu zgodnie z kontraktem na dostawy do Rosji dla określonej w umowie ilości wyrobów, towarów Transport, motocykle. Certyfikat zgodności w Rosji materiałów budowlanych Schemat certyfikacji Gost-R w Rosji 3. Schemat certyfikacji 3A Jest to certyfikacja w Rosji, gdy certyfikat zgodności wydawany nazywa się "Certyfikat Gost-R na seryjną produkcję" albo "Certyfikat Gost-R na producenta" i wystawia się taki certyfikat na okres od 1 do 3 lat, w zależności od produkcji, rezultatów prób, analizy dokumentów producenta i innych czynników. Taki certyfikat Gost-R pozwala na eksport nieograniczonej ilości towarów podczas danego okresu ważności. Ten rodzaj certyfikatu Gost-R jest szczególnie przydatny dla firm, które prowadzą regularną działalność eksportową do Rosji i eksportują szeroki asortyment towarów, szczególnie, jeśli posiadają większą ilość odbiorców na terenie Rosji, lub prowadzą własną politykę eksportową. Wystarczy jeśli do każdej wysyłanej partii towaru, załączona będzie kopia certyfikatu zgodności Gost-R. Jest to rodzaj certyfikatu rosyjskiego najpełniej zabezpieczający autentyczność znaku towarowego producenta. Aby zapewnić zgodność niektórych produktów spożywczych ze standardami rosyjskimi konieczna jest coroczna inspekcja przez akredytowane organy certyfikujące. Eksporterom polskim którzy są zainteresowani informacją o warunkach, terminach i kosztach certyfikacji Gost-R w Rosji polecamy skorzystać z usług firmy TDP sp. z o.o. > Certyfikacja maszyn do pakowania. Certyfikacja Gost-R części do maszyn w Rosji dodano 15.03.2010, żródło: www.certyfikat.net Oznakowanie CE. Certyfikacja CE Po wejściu Polski do Unii Europejskiej oznakowanie CE stało się warunkiem wprowadzenia wyrobu do obrotu. Taki obowiązek dotyczy zarówno nowo wyprodukowanych wyrobów na terenie państw członkowskich UE jak i nowych oraz używanych wyrobów importowanych z państw trzecich. Oznakowanie CE -paszportem na rynki Unii Europejskiej Oznakowanie CE wyrobu oznacza potwierdzenie zgodności wyrobu z wymaganiami i regulacjami prawnymi Unii Europejskiej, które mają do tego wyrobu zastosowanie. Przed wprowadzenie wyrobu na rynek unijny producent musi przeprowadzić procedurę oceny zgodności CE, przewidzianą w dyrektywach Nowego Podejścia, wg jednego z ośmiu modeli: Moduł A: Wewnętrzna kontrola produkcji Obejmuje wewnętrzną kontrolę projektowania i produkcji. Ten moduł nie wymaga udziału jednostki notyfikowanej. Moduł B: Badanie typu WE Obejmuje etap projektowania. Musi po nim nastąpić moduł przewidujący ocenę zgodności w fazie produkcji. Jednostka notyfikowana wystawia certyfikat badania typu WE. Moduł C: Zgodność z typem Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Przewiduje ocenę zgodności z typem określonym w certyfikacie badania typu WE, który został wystawiony zgodnie z modułem B. Ten moduł nie wymaga udziału jednostki notyfikowanej. Moduł D: Zapewnienie jakości produkcji Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Oparty jest na normie EN ISO 9002. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap produkcji i kontroli końcowej. Moduł E: Zapewnienie jakości wyrobu Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Oparty jest na normie EN ISO 9003. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap kontroli końcowej. Moduł F: Weryfikacja wyrobu Obejmuje etap produkcji i następuje po module B. Jednostka notyfikowana kontroluje zgodność z typem określonym w certyfikacie badania typu WE wystawionym zgodnie z modułem B oraz wydaje odpowiedni certyfikat zgodności. Moduł G: Weryfikacja jednostkowa Obejmuje etap projektowania i produkcji. Każdy jednostkowy produkt jest badany przez jednostkę notyfikowaną, która wystawia certyfikat zgodności. Moduł H: Całkowite zapewnienie jakości Obejmuje etap projektowania i produkcji. Oparty jest na normie EN ISO 9001. Jednostka notyfikowana odpowiada za zatwierdzenie i nadzór nad systemem jakości producenta obejmującym etap projektowania, produkcji i kontroli końcowej. Pod czas przeprowadzenia procedury certyfikacji CE w każdym z powyższych modeli w celu oznaczenia wyroby znakiem CE należy przejść 7 głównych kroków: 1.Sprawdzić jakim dyrektywom CE podlega wyrób 2.Sprawdzić, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania określone w dyrektywie/dyrektywach, normach, której podlega. 3.Zapoznać się z treścią odpowiednich dla danego wyrobu norm zharmonizowanych i ewentualnie dostosować do nich wyrób 4.Opracować dokumentację techniczną zawierającą elementy wymagane przez daną dyrektywę/dyrektywy, normy CE 5.Przeprowadzić procedurę oceny zgodności określoną w dyrektywie/dyrektywach 6.Sporządzić deklarację oceny zgodności EC 7.Umieścić na wyrobie oznaczenie CE Obowiązek naniesienia oznakowania CE. Warto pamiętać, że: - obowiązek naniesienia oznakowania CE i odpowiedzialność za rzetelne spełnienie związanych z tym wymagań dyrektyw zawsze spoczywa na producencie wyrobu lub importującym go spoza UE - oznakowanie CE wolno umieszczać na wyrobach tylko wówczas, gdy dyrektywa to przewiduje i gdy przeprowadzono ocenę zgodności - jeśli do danego wyrobu odnosi się kilka dyrektyw, producent może go umieścić jeśli potwierdzi zgodność wyrobu ze wszystkimi dyrektywami, którym podlega wyrób - producent lub importujący spoza UE musi umieścić oznakowanie CE zanim wyroby zostaną wprowadzone do obrotu - CE nie jest znakiem certyfikacji. Nie jest też znakiem poświadczającym bezpieczeństwo wyrobu ani jego jakość Dodatkowe informacje na temat certyfikacji CE. Jeśli chcą Państwo uzyskać dodatkowe informacje na temat oznakowania CE lub otrzymać procedurę oceny zgodności swojego wyrobu z wymogami Unii Europejskiej prosimy o kontakt na: info@ewm1.pl lub tel. 058/ 304 74 30 Praktyczna pomoc przeprowadzenie procedury oznakowania CE Zespół TDP sp.z o.o. Przygotowała Dorota Leszczyńska, e-mail: info@strefa.ru , tel: 500 666 644 dodano 14.02.2010, żródło: TDP sp. z o.o. Sposoby reklamy w Internecie. Katalog Stron. Katalog Firm. Jak najlepiej się reklamować Internet to w obecnych czasach jedno z najpopularniejszych mediów. Liczba Internautów stale się zwiększa. Nic więc dziwnego, że reklama w Internecie stała się jednym z kluczowych sposobów promocji firm. Jak najlepiej reklamować się w dzisiejszych czasach? Jakie medium jest najbardziej uniwersalne, najwygodniejsze i najtańsze? Odpowiedź nasuwa się sama, -sukces handlowy ukrywa się w Internecie. „Reklama dźwignią handlu” to stare, ale prawdziwe powiedzenie ma zastosowanie w każdym regionie świata. Firma, która chce sprostać coraz większym wymaganiom społeczeństwa musi być obecna w Internecie. Coraz więcej osób nie szuka w domu książki telefonicznej, a włącza komputer, coraz więcej osób na całym świecie poszukuje informacji bez wychodzenia z domu. Brak posiadania własnej strony WWW przez firmę postrzegany jest jako nieprzystosowanie do obecnych warunków. Własna strona internetowa to już konieczność, ponieważ takie są oczekiwania klientów, którzy chcą szybkiego dostępu do informacji. Jednak nawet globalna sieć komputerowa to tylko nośnik informacji, które chcesz przekazać innym. Informacja musi być CZYTELNA. Wyobraź sobie, że potrzebujesz znaleźć w Chinach producenta materacy. Nie znasz języka chińskiego, a na Twoim monitorze pojawiają się małe krzaczki, z których absolutnie nic nie rozumiesz. To samo jest, jeśli chcesz znaleźć interesującego Ciebie producenta, dostawcę czy odbiorcę poszukiwanego towaru w Rosji lub w WNP. Cyrylica, ograniczenia językowe, specyfika rynku… Właśnie dlatego chcemy zachęcić Cię do umieszczenia informacji o Twojej firmie na naszych witrynach internetowych. Katalog Firm dla Eksporterów Polskich -www.Strefa.Ru Katalog Stron dla Eksporterów Polskich -www.ewm24.pl Reklama w dwujęzycznych katalogach jest doskonałym rozwiązaniem dla firmy eksportowej dla firmy, która chce zaistnieć zarówno na naszym rynku, jak i u wschodnich sąsiadów w krajach Europy Wschodniej. Internetowe katalogi to są bogate w dane zbiory informacji na temat firm i prowadzonej przez nie działalności, z każdej dziedziny biznesu. Obecność w takich katalogach, możliwie w największej ich ilości jest tak samo ważna, jak posiadanie własnej strony internetowej. Jeśli prowadzisz firmę, musisz zadbać o to, aby informacja o niej znalazła się w takich katalogach. Dodając stronę www do katalogu przyspieszasz jej rozprzestrzenianie w Internecie. Przy wpisie do katalogu, który jest wysoko notowany w internetowych wyszukiwarkach, również i wpis Twojej firmy jest wysoko notowany. Nasze katalogi łączą w sobie możliwości katalogu stron, katalogu firm oraz serwisu ogłoszeniowego. Dzięki temu w jednym miejscu i bez ponoszenia wysokich kosztów można w łatwy i szybki sposób dotrzeć do dużej liczby Internautów posługujących się językiem polskim i rosyjskim. Dodatkowym atutem przy wpisie do katalogu firm jest licznik odwiedzin, który daje Ci rzetelną statystykę. Wpis do katalogu daje długofalową możliwość dotarcia do wielu odbiorców, w przeciwieństwie do jednorazowej reklamy w gazecie czy w innym medium. Nasze witryny internetowe – dobrze wypozycjonowane - to drzwi dla Twojej firmy stojące otworem na rynki wschodnie Biorąc pod uwagę jak wielka jest popularność takich katalogów u naszych wschodnich sąsiadów umieszczając dwujęzyczną informację o swojej firmie i o stronie www w naszych katalogach internetowych, stajesz się czytelnym i zrozumiałym kontrahentem dla ogromnego obszaru naszego świata posługującego się językiem rosyjskim. Dodatkowo oferujemy dla eksporterów maszyn i części zamiennych bezpłatne platformy internetowe w 3 językach Katalog Maszyn, części, materiałów budowlanych dla Eksporterów -www.marketindustry.pl Branżowy Katalog Eksporterów Polskich -www.polski-eksport.pl Zapraszamy do stałej współpracy ! Rynek użytkowników cyrylicy najbliżej nam i posiada ponad 250 mln konsumentów Zespół TDP sp.z o.o. Przygotowała Marzenna Nowicka, e-mail: info@strefa.ru , tel: 515-961-994 dodano 30.12.2009, żródło: TDP sp.z o.o. kolejne: 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69

aktualności	certyfikacja	usługi